Mentionsy

Przemek Górczyk Podcast
Przemek Górczyk Podcast
14.05.2026 14:40

#557 Siedzę 20 Lat, Ale Za*ebałbym Go Jeszcze Raz, Co Widać w Oczach Mordercy? - dr Zbigniew Nowak

dr Zbigniew Nowak – doktor nauk społecznych, prawnik i wykładowca Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie. Były oficer Sił Zbrojnych RP, dziś specjalizuje się w kryminologii i prawie karnym. Autor książek opartych na rozmowach z osobami skazanymi za najcięższe zbrodnie, w tym „Zabiłaś? Rozmowy z kobietami skazanymi za zabójstwo".

Linki:

Instagram: https://www.instagram.com/zbyszek_nowak_autor/

-

Wejdź na https://hecato.pl/e550 i zobacz, co dla Ciebie przygotowaliśmy.

Współpraca: [email protected]

Dodatkowe materiały znajdziesz tutaj:

https://www.instagram.com/przemekgorczyk/

#autopromocja

🎧 Słuchaj na YouTube: https://youtu.be/qgZgwPMtOMQ

--

Spis treści:

Dzisiaj w odcinku

Zbyszek Nowak – wykładowca prawa karnego i autor książek

20 lat w wojsku – skąd zwrot ku pisaniu

Książka o karze śmierci – dlaczego ten temat

Pytanie ekspertów-karnistów o stosunek do kary śmierci

Trzy rozmowy, które zmieniły perspektywę

Czy zabójcy mówią prawdę – kłamstwa i wspomnienia

Kobiety skazane za zabójstwo własnego dziecka

Typy zabójstwa: podstawowe, kwalifikowane, w afekcie

Dzieciobójstwo – dlaczego tylko matka i niższa kara

Z jakiego powodu państwa odeszły od kary śmierci

Empatia wobec ofiar vs sprawców

Romantyzowanie zbrodniarzy

Czym jest szczególne okrucieństwo

Sędziowie i ich wyroki – sprawa zgwałconej 11-latki

"Polski Hiob" i współsprawcy – przyznanie po latach

Recydywiści – sprawa pięciu gwałtów

Flirt i manipulacja w rozmowach z kobietami

Najtrudniejsze sprawy – Bartuś i rodzina zastępcza z Pucka

Czy dzisiaj zacząłbyś tę pracę

#kryminologia #karaśmierci #zabójstwo #podcast

Rozdziały (11)

1. Opowieść o mordercy i jej sprawiedliwej karze

Podróż po opowieści o mordercy i jej karze, z uwzględnieniem jej zachowania podczas procesu.

2. Komentarz do reklamy Hekato

Komentarz do reklamy Hekato, brandingu i rozwijania podcastu.

3. Wprowadzenie Zbyszka Nowaka

Wprowadzenie Zbyszka Nowaka, wykładowcy akademickiego i autora książek.

4. Zainteresowania i wyjazdy zagraniczne

Opis zainteresowań i wyjazdów zagranicznych Zbyszka Nowaka, jego pracy w wojsku i na uczelni.

5. Przejście do pisania książek

Opis decyzji Zbyszka Nowaka o przejściu do pisania książek i odbioru jego prac.

6. Książki i ich odbiór

Opis drugiej książki Zbyszka Nowaka, jego zadowolenia z pisania i odbioru książek.

7. Książka o karze śmierci

Opis powstania i tematyki książki o karze śmierci.

8. Kara śmierci - teoria i praktyka

Dr Zbigniew Nowak opowiada o swojej książce o karze śmierci, opisując proces jej napisania i rozmowy z ekspertami prawem karnym. Wyjaśnia, jak jego perspektywa na kary karny zmieniła się po napisaniu książki i rozmowach z skazanymi.

9. Rozmowy z ofiarami

Dr. Nowak opowiada o rozmowach z kobietami, które siedzą za zabójstwo własnego dziecka, podkreślając nieszczerości i emocje w ich deklaracjach.

10. Kara śmierci - kontrowersje i humanitarne podejście

Dr. Nowak kontynuuje rozmowę na temat kar śmierci, opowiadając o konsekwencjach i humanitarnej perspektywie na sprawców przestępstw.

11. Rozmowy z skazanymi - kontynuacja

Dr Zbigniew Nowak opowiada o trudnościach prowadzenia rozmów z skazanymi, podkreślając, że niektórzy skazani opowiadają o strasznych sprawach, takich jak zabójstwo dzieci. Dokonuje wyboru rozmówców, aby uniknąć potencjalnych problemów.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 32 wyników dla "UW"

Czyli spotkania ze studentami, które uwielbiam, bo zawsze są ciekawe pytania, niektóre piszę w trakcie spotkania sztuczna inteligencja, a niektóre są sprawdzane w leksie, czyli w bazie dla prawników i gdzieś powstają w głowie studenta, są zadawane, a wtedy ja palę głupa, że jestem w stanie na nie odpowiedzieć, ale nie do końca.

Zależało mi na tym, żeby druga książka miała dobry odbiór, dlatego że tam pojawiły się w pierwszej też, ale w drugiej pojawiły się już dobre nazwiska, które zauważyły, że nie sprzedaje shitu, tylko że warto być może

Zapytałem najlepszych w Polsce karnistów o ich stosunek do kary śmierci, profesora Rzeplińskiego, panią profesor Płatek z UW, panią profesor Gardowską, świętej pamięci z SWPS-u.

Pani profesor Połatek, UW, Katedra Prawa Karnego, Wydział Prawa i Administracji.

Ja nadal uważam, że wiem, że to jest strasznie niepopularne, to jest nienaukowe i to jest prymitywne.

Nadal uważam, że są sprawy takie w kraju, one się pojawiają, które

Ja bym też przypisał dużą część do tego, że ty masz dużo lepsze umiejętności rozmawiania z tymi ludźmi, więc oni są dużo bardziej otwarci na to, żeby przy tobie odczuwać te emocje.

Czyli trochę sobie włoży takiego wysiłku swojego intelektualnego, tej swojej mądrości życiowej, tego doświadczenia, tego wczucia się w sytuację ofiary, jej środowiska, ale być może też są jakieś elementy, które można byłoby wziąć pod uwagę, kiedy rozmawiamy o okrutnym zabójcy.

Do tego dochodzi typ kwalifikowany, który właśnie bardzo często jest nazywany morderstwem, czyli uwaga, szczególne okrucieństwo, motywacja zasługująca na szczególne potępienie.

Nie wziął pod uwagę, wydając na przykład pierwszy wyrok w twojej sprawie.

Coś tam musiało być takiego, co sąd wziął pod uwagę w tych swoich zasadach, w tych swoich niezawisłościach, niezależnościach i tak dalej, i tak dalej.

Z uwagi na to, że jesteśmy częścią Unii Europejskiej.

Chociażby z uwagi na wszystkie konwencje, które podpisywaliśmy swego czasu, bardzo dawno.

Tak, ale... Uważam, że dużo mniej problem jest rozwiązany, kiedy ta osoba ma dożywać się w więzieniu, bo teraz ta osoba musi zapełniać jakąś celę do końca życia i wtedy ten problem realnie nie jest rozwiązany.

Tak, tylko ważne jest to, bo nazywasz się quasi naukowcem, a ja bym ci tego nie przepisał z uwagi na to, że wtedy mu się, a chyba, że tych wszystkich innych ludzi też tak nazwiemy.

A ten zabójca dalej żyje, więc on dalej kręci swoją narrację, pokazuje nam swoje emocje, cały czas coś się dzieje, a ta osoba, która nie żyje, to już sobie tam powoli i przesuwa się nasza uwaga na tego zabójcę, a nie powinien.

Dlaczego pan uważa, że pan nie będzie tutaj osobą, która będzie w stanie tutaj wrócić?

Dlaczego pan uważa, że pan zasługuje na taką wolność?

A dlaczego pan uważa, że kara śmierci nie byłaby dla pana bardziej sprawiedliwa za to, co pan zrobił?

No, wiesz, trzeba uważać, bo kurczę, różne rzeczy mogą tam się przytrafić i osoba, która mnie przez ileś tam czasu, kilka godzin ładnych, naprawdę dwa spotkania przekonuje o swojej niewinności, znaczy nie o swojej niewinności, o tym, że tak, ale kwalifikacja powinna być inna, niższa.

O kobiecie, która przekonuje ją, że zabójstwo, do którego doszło, niech to będzie mąż-konkubent, jest wynikiem wieloletniego alkoholizmu konkubenta i znęcania się psychicznego i fizycznego, albo że to dziecko, które zginęło, zginęło wskutek okoliczności, które są uzasadnialne w jakiś sposób i one powodują, że ja jestem winna, ale proszę wziąć to pod uwagę.

I pod kątem ekonomicznym, biorąc pod uwagę wszystkie ubezpieczenia, które tam były i tak dalej, no to wszystko by się ładnie mu spięło finansowo, więc przez pierwsze tygodnie w polskiej prasie był nazywany polskim Hiobem, bo po prostu stracił całą rodzinę.

Bo ja uważam, że ta osoba też powinna dostać karę śmierci.

Skoro rozmawiamy i gramy w otwarte karty, być może jest też tak, że ta osoba, która nie dokonała tego zbrodniczego podcięcia gardła, biorąc pod uwagę cały proces, w którym niestety wzięła udział, niestety z jego perspektywy się na to zdecydowała, być może ona zasługuje na karę.

I trzeba to wziąć pod uwagę.

I kobiety wiedzą, że mogą naciskać, nawet kiedy te elementy są totalnie niezauważalne.

Bo jak ktoś bezczelnie naciska, no to każdy ćwierć inteligentny człowiek to zauważy.

No to tego, wiesz, niektórzy nie zauważą po prostu.

Czyli nawet w warunkach zakładu karnego z pewnymi osobami wydaje mi się, biorąc pod uwagę samą tę osobę, bym chyba nie chciał nawet za bardzo porozmawiać.

Nie było żadnej historii, która by spadła z uwagi na brak autoryzacji, czy na to, że ktoś się potem chciał z tego wycofać.

Bo wydaje mi się, że tych pięć pozostałych nie ma sensu z uwagi na wiele czynników takich, od tego, że te sytuacje są powtarzalne, po przekonywanie mnie do tego, że tam się coś zdarzyło takiego, do czego ktoś zmusił albo coś.

Ja zwróciłem uwagę, kiedy zrobiliśmy czterdzieści pięć minut.