Mentionsy

36. To NIE jest noc na debiut seksualny...

Studniówka to jedna wielka ściema. Napompowany do granic możliwości bal, który obiecuje dorosłość, seks i „noc życia”, a daje ci zimnego devolaya, sałatkę jarzynową, duszną salę i co najwyżej szansę obserwowania wirujących na parkiecie ciał (pedagogicznych).

W tym odcinku mówimy wprost o tym dlaczego nie zaliczyliśmy na studniówce debiutu seksualnego – i dlaczego to byłby absolutnie najgłupszy możliwy ku temu moment.

Rozprawiamy się z tą żenującą narracją, o tym że bal z nauczycielami, regulaminem i ochroną (!) sprawdzającą zawartość torebek na wejściu, to jakaś brama do dorosłości. Gadamy o presji na dobrą zabawę, egzaminie z organizacji imprezy masowej i o tym, dlaczego studniówka Olgi była bardziej obchodami dnia przyjaźni polsko-niemieckiej niż imprezą stulecia. Wszystko miało być „ważne”, „wyjątkowe”, „na zawsze” – a wyszło (jak to w polskiej szkole) sztywno, nudno i na pokaz.

To odcinek o tym, że studniówka jest kolejnym instytucjonalnym cringe’em, który system każe nam wspominać z sentymentem. Jeśli po swojej studniówce czuł_ś głównie ulgę, że to już koniec – gratulacje, to jest jakby okej.

A jeśli ktoś dalej twierdzi, że to była „najlepsza noc życia”… to serio, współczujemy… Nas bowiem najbardziej podnieciło pójście po kurtkę i opuszczenie lokalu przed 22:00…

Jaka to melodia? Po jednej nutce. No to jest Polonez. Nie, tak? To jest Michał Żebrowski z Pana Tadeusza. Krzysi Mierdębski. Dzisiaj będziemy rozmawiać, moi drodzy, zaskakująco o studniówce. Zrobimy sobie roast po prostu naszych stylizacji studniówkowych. Zrobimy sobie przegląd moich zdjęć studniówkowych. Opowiemy sobie o tym, jak były zorganizowane nasze studniówki, kto miał płynąć promem, kto miał dni Bawarii, a kto po prostu jadł niedobre torty na śmietanie. No i oczywiście jak zawsze, no...