Mentionsy

Dzień dobry, Dorota Klusek przy mikrofonie, a gościem rozmowy dnia jest dr Elżbieta Pańtak, dyrektor Kieleckiego Teatru Tańca.

Dziś Sylwester i przed nami jedna z najbardziej roztańczonych nocy w roku.

Dla większości z nas taniec to jest rozrywka, zabawa, natomiast pani należy do grona tych osób,

Tak, to były marzenia wielu, wielu lat.

Oddolne, czyli środowiska artystycznego tańca w Polsce.

W którym, przypomnijmy, bardzo aktywnie działa pani czy też pan dr Grzegorz Pańtak.

Tak, razem właśnie jako dyrektorzy Kieleckiego Teatru Tańca włączaliśmy się przez te wszystkie lata w wiele bardzo ważnych rozmów w Ministerstwie, w Narodowym Instytucie Muzyki i Tańca.

Katowice, Łódź, Lublin i Kielce właśnie, Kielecki Teatr Tańca.

My jako działacze, jako osoby, które walczymy

Od wielu lat oznaczenie w ogóle zawodu tancerza i tańca w Polsce, bo leży nam to na sercu.

I to powołanie Krajowego Centrum Choreograficznego w Lublinie jest zwieńczeniem wielu, wielu lat naszej wspólnej pracy, wszystkich tych ośrodków.

Oczywiście my osobiście już tam w Radzie Lublina nie mieliśmy

Tutaj głosu, ale same przygotowania i decyzja o powstaniu tych Krajowych Centrum właśnie wynika z tego.

To jest taki, powiedziałabym, duży zalążek nawet.

To, o co walczyliśmy przez wiele lat.

Właśnie te przestrzenie sztuki, Krajowe Centrum Choreograficzne wynika z tej idei, bo przestrzenie sztuki pierwotnie miały się właśnie nazywać Centrum Choreograficzne.

Zostały przestrzeniami sztuki i wreszcie udało się, że to Krajowe Centrum Choreograficzne zostało powołane.

Lublin ma Krajowe Centrum Choreograficzne jako pierwsze, ale jest to, tak jak powiedziałam, wspólny sukces środowiska artystycznego tańca w Polsce, z czego jesteśmy bardzo dumni, bardzo gratulujemy.

Kolegom z Lublina, Lubelskiemu Teatrowi Tańca i w ogóle miastu, że będzie posiadał naprawdę tak wspaniałą instytucję.

Czym się będzie zajmowało?

Instytucja Krajowe Centrum Choreograficzne zajmuje się w zasadzie bardzo podobnymi zadaniami.

I będzie się zajmował przede wszystkim edukacją, popularyzatorstwem i działaniem na rzecz tańca i działaniem środowiska.

Nie tylko lubelskiego, ale całego kraju, bo stąd Krajowe Centrum Choreograficzne.

Wspieraniu tancerzy niezależnych, jak również współpracy tancerzy instytucjonalnych z tancerzami niezależnymi i działaniem w ogóle edukacyjnym dla środowiska, dla społeczeństwa, dla seniorów, dla dzieci, dla młodzieży.

Krajowe Centrum Choreograficzne ma za zadanie po prostu zajmować się szeroko pojętą edukacją, wychowaniem poprzez taniec i oczywiście różnymi artystycznymi działaniami.

Żeby taniec nie był tylko używany od święta, ale żeby on był w naszym życiu na co dzień.

Wspomniała Pani, że zanim powstało Centrum, no to pojawił się program Przestrzenie Sztuki.

Program, który cały czas jest realizowany.

Nowe rozdanie już za nami.

No i na kolejne trzy lata Kielecki Teatr Tańca otrzymał sporą kwotę, bo 1.440.000 zł.

Co z tych pieniędzy uda się zrealizować?

Tak, zanim odpowiem na pytanie, to chciałabym się bardzo pochwalić, że z siedmiu ośrodków Kieleckiego Teatru Tańca przeszedł, że tak powiem, ten konkurs na operatora na przestrzeni sztuki na następne trzy lata na pierwszym miejscu z największą ilością punktów.

Więc to też świadczy o tym, jak działamy i co robimy i że jesteśmy doceniani i że spełniliśmy oczekiwania Ministerstwa, oczekiwania Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca i środowiska w ogóle całego w Polsce.

Zwłaszcza, że ten program trwa już 6 lat, więc zostaliście zweryfikowani, jak wywiązujecie się z zadań.

Tak i w ogóle przestrzeni sztuki to było też nasze dziecko, tak jak już mówiłam, Katowice.

Katowice, Lublin, Łódź i Kielce.

Kielecki Teatr Tańca to jest nasz pomysł, to jest nasze, że tak powiem, takie nasze dziecko, które obecnie no niestety musieliśmy zostawić, przekazać ministerstwu i teraz musimy przystępować do konkursu.

Ale dzięki Bogu udało nam się i teraz następne trzy lata możemy działać, realizować.

Z tych środków zrealizujemy bardzo dużo projektów.

W każdym roku będzie to różnie.

W pierwszym, teraz w 2026, mamy 10 dużych projektów.

To są dwie premiery.

Premiera małego formatu, czyli tak na 4, 5 do 6 tancerzy, którzy również będą przystępować do tzw.

open callów, czyli otwartych naborów.

Aby zatańczyć, bo to nie jest tylko skierowane do tancerzy Kieleckiego Teatru Tańca, między innymi, ale również do integrowania środowiska, czyli nasi tancerze tańczą, tak jak teraz Królowa Śniegu też była realizowana z programu Przestrzeni Sztuki, nasi tancerze tańczą, ale wspólnie z na przykład, teraz tańczyło sześciu tancerzy z różnych miast Polski, którzy również brali udział w tym spektaklu.

No więc, wracając do tematu, to będzie mała premiera, to będzie premiera dużego formatu, to będą działania społeczne, to będą działania, zajęcia dla seniorów, mamy bardzo duże grupy seniorskie, coraz więcej, coraz więcej osób w wieku właśnie, ja to nazywam żniwnym, zbierania swojego...

Więc takie działania, no głównie te premiery bardzo ważne i skierowane do naprawdę bardzo szerokiej grupy osób.

Od dzieci, od przedszkola do seniorów.

Dla profesjonalnych tancerzy, dla amatorów i dla tancerzy z całej Polski.

Otwieramy się dla rezydentów również, którzy będą przyjechać.

Nauczyciel w podróży, czyli wymiana nauczycieli.

Tak, oczywiście, planujemy.

Kielecki Teatr Tańca to instytucja, która świętuje 30-lecie już.

Wielka gala dokładnie za miesiąc, 31 stycznia.

Jakbyśmy tak króciutko chciały powiedzieć, jakie było to 30 lat, to jakie były?

To mogę powiedzieć, tak mi się nasuwają słowa.

Piękne, cudowne nawet bym powiedziała, pełne wrażeń, pełne...

No na pewno bardzo obfite, bo my, jako taki naprawdę jedyny teatr w Polsce, to mogę powiedzieć z pełną odpowiedzialnością, mamy tak ogromny repertuar.

Po dwa, trzy, cztery spektakle, czasami w ciągu roku, co się nie zdarza w innych teatrach.

A poza tym, biorąc pod uwagę też, że teatrów tańca nie ma zbyt wiele w Polsce, ale są też operowe przecież zespoły.

Więc ten czas był obfity,

No chciałam powiedzieć bojów, ale może nie, może takiej pracy, gdzie coś byśmy jeszcze chcieli zmienić, chcielibyśmy się jakoś infrastrukturalnie rozwinąć, czy ekonomicznie, czy na przykład marzymy o zwiększeniu ilości artystów w zespole, bo mamy 20, jest to naprawdę za mało do realizacji wielkich widowisk.

Może powiedziałam o marzeniach zamiast mówić, co tam było 30 lat, prawda?

Ale na pewno wielka radość, wielkie spełnienie i myślę, że możemy być dumni z siebie i przez zespół artystyczny przewinęło się około 350 tancerzy.

W takim razie, skoro zaczęła Pani o tych marzeniach, to w takim razie czego Pani życzeć i na ten najbliższy rok i na kolejne 30 lat albo i więcej?

No przede wszystkim życzylibyśmy sobie takiej stabilizacji ekonomicznej, o może tak można było powiedzieć.

No i myślę, że możemy powiedzieć, że mogę prosić o życzenia wspaniałych pomysłów artystycznych, coraz to nowszych.

No i możliwości rozwoju.

To jest najważniejsze, bo założyć teatr było bardzo trudno, ale utrzymać wydaje mi się, że to jest większe zadanie i takie odpowiedzialne zadanie i trudniejsze od samego założenia.

No to pani dyrektor, tego właśnie życzę.

A dziś gościem rozmowy dnia była doktor Elżbieta Pańtak, dyrektor Kieleckiego Teatru Tańca.

Dziękuję i wszystkiego dobrego na tę sylwestrową noc i na cały rok.