Mentionsy

Wstęp ten dotyczy rzeczownika Buc, a postanowiłem o nim powiedzieć, ponieważ usłyszałem w takiej rozmowie, nawet w takim komentarzu skierowanym do mnie, że

Ktoś, dajmy na to, pan X zachował się bardziej elegancko niż pan Y, bo nazwał jednego z nieprzyzwoitych gości swoich, nazwał go bucem i to nazwał go tak trochę w taki sposób wyrozumiały, a mógł go określić jakimś wulgarnym rzeczownikiem, których dziś jest bardzo wiele.

I ja się tak zastanowiłem, czy rzeczywiście buc w odniesieniu do drugiego człowieka to jest określenie delikatniejsze.

Proszę Państwa, słowo buc.

Butz to czasownik odbucić się, nadymać, pysznić się, to prasłowiańskie buteti, wzdymać się, puchnąć pecznie, czyli tak się złości, nadymać się.

Buc to inaczej, proszę Państwa, dla współczesnych słowników człowiek zarozumiały zbyt pewny siebie.

Niemniej jednak, proszę Państwa, w bardzo wielu rejonach Polski buc uważany jest za wyraz niezwykle obraźliwy i wulgarny, zwłaszcza przez osoby ze starszego nieco pokolenia.

Państwo mogą sobie poszukać w internecie, co oznacza jeszcze buc.

Mówimy straszny buc, uważać kogoś za buca.

O człowieku niesympatycznym, zarozumiałym, aroganckim, nierzyczliwym, ale też, proszę Państwa, najczęściej takie połączenie jest nadęty buc.

Natomiast, jeżeli chodzi o niektóre regiony, bardzo przestrzegam, w ogóle przestrzegam przed używaniem słowa buc.

ale w niektórych grach szczególnie, jeżeli powiemy buc o mężczyźnie, to tutaj może być to odebrane jako określenie wulgarne.

Jeżeli chodzi o odmianę rzeczownika buc, buc buca bucowi z bucem o bucu, w liczbie mnogiej natomiast są buce, te buce, nie bucowie, w żadnym wypadku nie można mówić i tych buców, nie spotkałem tych buców, a nie tych bucy.

Tyle byłoby chyba na dziś, proszę Państwa, jeżeli chodzi o buca.