Mentionsy
Rachunek myśli
Rachunek myśli
20.09.2025 23:00

Oburzenie, czyli stan moralnie dwuznaczny?

Bywa dowodem moralnej wrażliwości – spontaniczną reakcją na zło, niesprawiedliwość, na naruszenie tego, co dla nas najważniejsze. Zarazem jednak łatwo wymyka się spod kontroli, stając się bronią przeciwko innym, a czasem zwyczajną grą pozorów...

Kartezjusz Nietzsche Michał Nowak Fryderyk Nietzsche Piotrem Domeradzkim Bożym Marek Dalba Camus Markiz de Sade Martha Nussbaum Mikołaja Kopernika Neurona Porywem Trymalchiona Vittorio De Sica

Rozdziały (12)

1. Introdukcja i definicja oburzenia

Panie Domeradzki przedstawia definicję oburzenia jako emocji moralnej i omawia jej cechy.

2. Oburzenie jako reakcja moralna

Panie Domeradzki omawia oburzenie jako reakcję moralną i analizuje jego źródła.

3. Kontekst i źródła oburzenia

Panie Domeradzki analizuje kontekst i źródła oburzenia, w tym rolę zawiści i resentymentu.

4. Oburzenie jako emocja moralna

Panie Domeradzki omawia oburzenie jako emocję moralną i jej związek z pretensją i moralnym potępieniem.

5. Oburzenie w dobie mediów społecznościowych

Panie Domeradzki omawia wpływ mediów społecznościowych na rozmianie oburzenia i jego skutki.

6. Przykłady i analiza oburzenia

Panie Domeradzki analizuje przykład oburzenia w kontekście piłkarza i jego skutki.

7. Moralna wyniosłość oburzenia

Panie Domeradzki omawia moralną wyniosłość oburzenia i jego wpływ na społeczeństwo.

8. Oburzenie jako bunt i gniew

Analiza oburzenia jako buntu i gniewu, cytaty z Albert Camusa i Martha Nussbaum.

9. Oburzenie jako reakcja na niesprawiedliwość

Oburzenie jako pozytywna reakcja na niesprawiedliwość i przemoc, ale także potencjalne negatywne skutki.

10. Oburzenie w kontekście społecznym

Oburzenie jako zjawisko społeczne, w tym kontekście historycznym i kulturowym, oraz jego potencjalne manipulacje.

11. Oburzenie jako społeczno-medialna waluta

Oburzenie jako forma publicznego reagowania, jego ewolucja i negatywne skutki.

12. Zakończenie

Podsumowanie rozmowy i zakończenie audycji.

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 7 wyników dla "Kartezjusz"

Natomiast skoro pan redaktor o te kwestie pyta, to zrazu przychodzi mi na myśl intrygujące spostrzeżenie pamiętnego Kartezjusza,

Tam Kartezjusz najpierw zauważa, że oburzenie z reguły jest zupełnie normalną reakcją o charakterze moralnym, kierowaną wobec tych, którzy wyrządzają komuś krzywdę, przy czym krzywda ta, co ważne, wyrządzana jest temu komuś w sposób niesprawiedliwy.

Zaraz idąc niejako w ślad za tym, Kartezjusz zmienia dość radykalnie i zaskakująco swój ton, stwierdzając rzecz następującą, że mianowicie oburzenie, i tu pozwolę sobie zacytować z namiętności duszy Kartezjusza ten

Kartezjusz powiada, że oburzenie mianowicie obserwuje się znacznie częściej u tych, którzy chcą uchodzić za cnotliwych, aniżeli u tych, którzy naprawdę są cnotliwi.

I tu niejako w sukurs Kartezjuszowi, choć zupełnie niezależnie od niego, przychodzi jegomość Fryderyk Nietzsche, który

Nietzsche też miał coś interesującego i pokrewnego do kartezjusza dopowiedzenia na temat oburzenia.

Z tego by wynikało, że oburzenie kwalifikowane jako bezmała cnota etyczna rzeczywiście zasługuje na pewnego rodzaju wnikliwość i podejrzliwość, a także krytycyzm, ponieważ, tak przynajmniej wynika ze stwierdzeń Kartezjusza, niczego, a zapewne dałoby się tu przywołać także cały szereg innych znamienitych filozofów,

Ostatnie odcinki