Mentionsy

No i jak to mamy w zwyczaju, bardzo często gościmy u nas różnych, różnych ludzi ze świata koszykówki.

Dzisiaj nasze studio odwiedził człowiek wielu talentów, ale na potrzeby nagrania nadamy Ci tutaj oficjalny tytuł, trener przygotowania motorycznego w koszykarskim Śląsku Wrocław, Piotr Nadolny jest ze mną.

Jak wspominasz poprzednie wizyty w budynku C8?

Bardzo miło, kolorowo, na przestrzeni 10 lat.

Właśnie to jest chyba trzecia wizyta.

Także miło wracać tym razem jakby z innej strony.

Wcześniej było bardziej artystycznie, teraz sportowo, więc zobaczmy, co tym razem właśnie udostajemy.

Ale w pewnym sensie odcień jest dość podobny, bo jakby ok, sztuka sztuką, ale zawsze to była sztuka związana z ruchem, jakby jakieś tam formy ruchowe, czy to breaking, czy to hasel, więc po prostu zostałem z ciałem, zostałem z ruchem, tylko inna funkcja, inny cel do osiągnięcia, jeśli chodzi o tą pracę z ciałem.

Już mniej z własnym, a bardziej z innymi, czyli z zawodnikami.

Bardzo często ludzie nie wiedzą jaka jest różnica, jakbyś mógł wytłumaczyć.

Może nie będę najlepszą osobą jeśli chodzi o definicję, ale mogę powiedzieć jakby czym, czym jest jakby moja perspektywa wiadomo.

Ruch powiedzielibyśmy, że powiedziałbym, że jest to forma relacji z ciałem i po prostu ekspresja ruchowa.

Mówmentowa, czyli nasze kończyny, kręgosłup, w jaki sposób będziemy je zginać, prostować, rotować.

Czyli relacja z ciałem byłoby takim najprostszym sformułowaniem.

Natomiast sport narzuca już pewnego rodzaju zasady i cel po co to robimy.

Czyli ruch może być po to, żeby właśnie mieć relację z samym sobą poprzez...

Ciało, sport, natomiast zazwyczaj wiąże się z tym, że musisz jakby dążyć do tego, żeby zwyciężyć, bo jednak jak mówimy o profesjonalnym sporcie, to jesteś rozliczany za sukcesy, a nie za próby i zachęci, wow, brawo, tylko jednak na końcu musi być ten zwycięzca, plus mamy ograniczony, w sensie mamy jakiś zbiór zasad, które determinują, co w tym danym dyscyplinie można robić, a naszym wehikułem do tego zazwyczaj jest ciało.

A powiedz mi, czy bardziej uważasz, że aspekt sztuki w tym wszystkim bardziej jest w ruchu, czy bardziej w sporcie?

O, to zależy, bo na przykład dla mnie najlepsi sportowcy to artyści, po prostu.

Jak patrzę, jak się ruszają i co robią, to oni tworzą, oni łamią schematy, wychodzą poza ramy.

Natomiast jeśli chodzi o ruch on sam w sobie,

Nie ma, bądź nie musi mieć takiego właśnie zabarwienia artystycznego, bo na przykład jeśli sobie pomyślimy o ruchu jako formie jakiejś artystycznej, to pomyślimy na przykład o tańcu.

No i taniec też będzie miał, podobnie jak sport, sport jest nastawiony na zwycięstwo, taniec będzie bardziej nastawiony na jakąś ekspresję, na poszukiwania, na czy to wyrażenie ciebie jako osobowości, emocji czy czegokolwiek.

Więc znowu pojawia się jakiś koncept, cel, gdzie chcemy to zawęzić i co chcemy powiedzieć, bo jaka jest na przykład różnica między, no nie wiem, breakingiem tańcem, breaking boing, a na przykład kung fu.

Kung fu będziemy mieli jakąś