Mentionsy

Byłem bardzo interesowany w tej figurze, to jest młody mężczyzna, robiąc to bardzo eksplicitne prace seksualne.

I po prostu pomyślałem sobie, ok, co jeśli ktoś, kto jest nowy do miasta, jest otwartościowym studentem, przyjeżdża do Nowego Jorku, a potem jest w pewien sposób lub innym wywołany do tego pracy.

Jestem szczęśliwy, że to jest mój drugi raz, że nagrywam film, otwieram go jak tylko mogę.

Ale jestem szczęśliwy, że jest to miasto, bo jest to miasto, które jest bardzo mocne w życiu studentów i w życiu uniwersytetów.

Widziałem wiele filmów tutaj, i czuję, że jest to naprawdę świetny publik, który podziela się tym spotkaniem z głównym charakterem.

I również jesteś bardzo wolny w miasteczku sztuki, ponieważ już rozmawialiście o obrazach położonych, ale również używasz wielu poetycji i niektóre sceny naprawdę wyglądają jak malarze.

Bartonem Cartwrightem pomyśleliśmy, że rozmiar formatu filmu powinien być bardziej skórny, ponieważ jest to bardziej jak malarze, jak jego malarze.

Zanim zacząłem pisać filmy, czytałem dużo Li Bai, księżniczego poeta, którego kocham.

Poetry Li Bai są o tym, żeby być obecnym i wolnym od deseru.

Jest zawsze śpiewając, szczęśliwy, patrząc na ląd.

legendą jest, że umarł po tosień z linią, a potem wpadł w górę i zginął.

On zawsze chciał poszukiwania, a również jego praca jest bardzo skomplikowana w poszukiwaniu i seksu.

Myślę, że Libby, to jest poety Lipo, to jest bardzo o tym, żebym był w porządku.

Więc użyłem tych dwóch punktów, a potem z RDP, z Bartem, naprawdę chcieliśmy dotrzeć do światła i fotografii w sposób, który czuł się wyobraźliwy.

Ktoś mi powiedział, że w moich trzech filmach zaczyna się z solidnych, konkretnych rzeczy, a potem się zniszczy.

Poznaliśmy Leitha Khalifa, aktora, który gra w Adana.

Leith jest kimś, z którym teraz jesteśmy przyjaciółmi i mówię mu to w twarzy, ale nigdy nie rozumiem w pełni, co on myśli.

Nigdy, nigdy, nigdy nie mogę zrozumieć, co on naprawdę myśli wewnątrz.

I to jest bardzo interesujące dla kamery i dla aktora, ponieważ zawsze chcesz wymyślić, co ten charakter myśli, czy robi, czy przechodzi przez to.

Więc jeśli twarz czuje, że coś się ukrywa, coś, czego nie możemy już zobaczyć, myślę, że jest to bardzo magnetyczne dla audiencji, żeby ciągle oglądać.

Widzieliście recepcję tutaj na festiwalu.

Jak byście to porównali do tego, gdzie właściwie festiwal miał jego debiut?

Bo Festiwal Cannes jest taki, nie chcę powiedzieć elitarystyczny, ale ten bardziej...

Więc jestem naprawdę szczęśliwy, że tu jestem.

To świetne, że słyszeliście, bo nie ma o czym się stresować w tym festiwalu.