Mentionsy

Znajduję się w Impart Centrum po sobotnim pierwszym koncercie w trakcie festiwalu Jazz nad Odrą i mam przyjemność porozmawiać z pianistą, który oszołomił mnie jak niewielu muzyków do tej pory z Gonzalo Rubalcabą.

W tej chwili to byli Sowieci, a potem jazz.

Jazz był naprawdę silny w Kubie.

Dziadkowi jazzowi było ciężko w tym momencie, na koniec lat 50., 60., nawet 70., że muzyka jazzowa wyglądała jak muzeum przeciwnika.

Więc wiele ludzi, którzy kochali muzę jazzową, musieli słuchać muzyki jazzowej, grać muzykę na górze, wstąpić.

Zostało naturalne zobaczyć, że ludzie grają w jazzie w niektórych miejscach na Havanii.

Zrobili festiwal jazzu.

I jeśli niektóre autority szkoły znalazły nas grając w jazzie czy czymkolwiek, to byliśmy już w problemie.

Storysy, które opowiadasz, są doskonale podobne do polskiego jazzu po II wojnie światowej.

Drugie, to fakt, że ludzie, z powodu politycznych powodów, ale nawet najmłodsi muzycy, zostały odzyskowani ze szkoły narodowej z powodu tego faktu, że grają w jazz, ale dlatego, że twój ojciec prowadził tradycyjną bandę.

Wierzę, że tak, ale do jazzu, ponieważ w niektórych przypadkach może się to nie działo, zwłaszcza w jazzie.

Coś o tym, że jazz jest dużo lepszy niż to, czy klasyka muzyczna jest lepsza niż kubańska muzyka.

Po pierwsze, niektórzy najlepsi kompozytorzy, kiedy czytałem interwizje i opinie na temat jazzu generalnie, wielu z nich mówiło, że nie grają w jazzu, tylko grają w muzyce.

To jest dla mnie również fascynujące, jak porównując te dwie świata, jazz i klasyki, i jak często one się połączają w jednej osobie, tak jak w Twoim przypadku.