Mentionsy

Moi rodzice również to zauważyli i gdzieś około szóstej klasy podstawówki powiedziałem, że chciałbym się uczyć języka francuskiego.

I wtedy też Francuzi mają taki zwyczaj, że oni między 10 a 14 bym powiedział, najbliżej 12 jedzą lunch, czego Polacy nie robią.

Na taki posiłek bardziej bym powiedział obiadowy.

Ja, jak to każdy młody człowiek, gdzieś tam na końcu liceum zacząłem poszukiwać tego, co bym chciał robić w kontekście studiów.

I z jednej strony naturalnym wyborem wydało mi się prawo, z drugiej strony zawsze gdzieś tam z tyłu głowy miałem tą Francję, że chciałbym spróbować, żeby zobaczyć czy no ta trawa na pastwisku obok rzeczywiście jest zieleńsza i właśnie żeby sobie gdzieś tam w życiu nie pluć w brodę czy nie mówić, że nie spróbowałem.

Ja bym powiedział, że u nas to jest taka godzina 7-8, kończy się 15-16.

Również bym powiedział, że Polska jest bardzo otwarta na kuchnię świata.

U nas można restauracje z kuchnią polską, szczególnie takie bym powiedział droższe, czy nawet takie troszeczkę bardziej luksusowe są raczej rzadkością.

We Francji tej kuchni francuskiej jest dużo i często my Polacy spoglądamy na Włochów czy Francuzów, że oni są bardzo przywiązani do tradycji i kultury, jednak z drugiej strony to może być trochę nudne jak tam się mieszka myślę kulinarnie, dlatego że u nich jest dużo mniej bym powiedział azjatyckich restauracji czy w ogóle takich restauracji, które bym powiedział łączą kuchnie świata,

Bym powiedział, że to, że mamy wokół nas wegetarian, to, że tak powiem, już nie budzi niczyjego zaskoczenia, ale no mamy różne diety bezglutenowe, wegańskie i długo by można wymieniać.

Ja na przykład mam taką naturę troszeczkę, bym powiedział, polską, że jestem tak na co dzień trochę pesymistyczny i raczej odpowiedź jest negatywna.

Z tą Ameryką Europy bym powiedział, z jednej strony Francuzi mają bardzo bogatą kulturę w porównaniu do Amerykanów, ale to, co bym powiedział, że to jest Ameryka Europy, to jest ignorancja, pewna francuska.

Francuzi mają małą otwartość do uczenia się obcych języków, więc bardzo słabo mówią po angielsku, ale też bym powiedział nie uczą się ani włoskiego, ani hiszpańskiego.

I powiem szczerze, że to było dla mnie troszeczkę uderzające, bo to było pytanie, które się często pojawiało, jak byłem we Francji, czy na wymianie, czy właśnie już na uniwersytecie, który bym powiedział kształci elitę francuskiego społeczeństwa,

I często Francuzi mnie prosili, żebym zapisał swoje imię.

Francuzi tak nie mają i oni rzeczywiście, bym powiedział, są dużo bardziej podzieleni pod tym względem.

Co mnie zaskakuje, bo w Polsce bym powiedział, że mimo że wszyscy możemy mieć różne zarobki, to i tak traktujemy się bardzo na tym samym poziomie.

Ja bym powiedział, że we Francji oni dużo lepiej traktują osoby, które widać, że po prostu mają te pieniądze.

Francuzi, bym powiedział, są narodem, który mniej lubi pokazywać, że ma.

Powiedziałbym też, że Francuzi prowadzą dużo wolniej niż Polacy i nie dbają tak o samochody.

Bym powiedział, że noszą mniejsze loga na bluzkach i tak dalej.

Bym powiedział, że Francuzi są troszeczkę bardziej konserwatywni co do wyglądu.

To znaczy ja bym powiedział, że oni są mocno zadbani, dużo lepiej się moim zdaniem ubierają, jest w tym więcej smaku i mężczyźni również bardziej o siebie dbają, co nie jest uważane za niemęskie, na przykład regulowanie brwi.

Ja bym powiedział, że Polaków, i to może być też związane z tym okresem PRL, bardziej napadła moda konsumpcjonizmu.

Ale we Francji to, co mi się podoba, jest bardzo duże zaufanie do instytucji publicznych i jest bardzo duże zaufanie, bym powiedział, do wymiaru sprawiedliwości.