Mentionsy

Senior Skip Day, czyli utwór o tym, jak Mac nie chodzi do szkoły, jak wagaruje sobie z przyjaciółmi, bo takie właśnie tematy poruszały jego kids.

Także warstwa liryczna Kids była dosyć uboga, jednak Mac bardzo często na swoich utworach chwali się swoim flow i tym, jak szybko potrafi nawijać.

A inspiracją dla Kids i ulubionym filmem Maca Millera był film o nazwie Kids, nagrany przez Larrego Clarka, dramat z 1995 roku, gdzie główne role grają Leo Fitzpatrick, Chloe Sevigny, Justin Pierce i Rosario Dawson.

Niby letni luz, wakacje i pełnia życia, ale jednak w bohaterach Kids

Welcome back, kids.

I Mac Miller też miał pewne problemy z prawem, jeśli chodzi o wydanie Kids, gdyż inny amerykański raper, Lord Finesse, pozwał go o 10 milionów dolarów za to, że utwór Millera, Cool Ate and Frozen Pizza, że Mac okradł na nim Lorda Finesse z utworu Hip to the Game, że ukradł beat bez zgody Lorda Finesse.

Na Paper Road Mac Miller łączy głosy z kolegą z Pittsburgha, Shevym Woodsem, a ten kawałek otwiera rozmowa Telliego i Caspera, czyli dwóch głównych bohaterów Kids.

I teraz uwaga, drodzy słuchacze Bartkofonii, bo na dzisiejszych utworach zostały zawarte pewne easter eggi, stosując terminologię gier, bo na kawałkach Maca Millera z Kids są zawarte dialogi pomiędzy bohaterami tegoż filmu z 1995 roku.

Także Pittsburgh raperami stoi, a to miasto złożyło też swój hołd Mackowi Millerowi, gdyż schody, na których Mack siedzi z kumplami na okładce do albumu Kids, zostały oznaczone oficjalnie jako atrakcja turystyczna tego miasta.

Ten kawałek i Kids przyniosły Mackowi międzynarodową sławę.

Face in the Crowd, czyli kawałek zamykający Kids, a ten utwór zamyka wers Kaspera z filmu Kids i jego Jesus Christ What Happened mogłoby być także moim komentarzem do tego, co zobaczyłem w filmie.

Oj wej, i zmieniamy już kids na Best Day Ever, czyli kolejny mixtape w repertuarze Maca Millera, wydany rok później, bo w 2011 roku.

Utwór znacznie spokojniejszy niż te zawarte na Kids, bo ciągle jesteśmy na Best Day Ever, a ten kawałek to BDE Bonus.

Desperado to zdecydowanie mój ulubiony kawałek na Macadelic, bo jest po prostu najszybszy i swoim brzmieniem delikatnie nawiązuje do Kids, jednak to jest pewien rodzynek na tym albumie, gdyż większość kawałków przypomina ten pierwszy, Love Me As I Have Loved You.

Brakowało im tego młodzieńczego ducha, młodzieńczego klimatu rodem z kids albo z desperado.