Mentionsy

Beata Urbanowicz, jestem adiunktem w Akademii Nauk Stosowanych w Katedrze Pielęgniarstwa w Pile oraz jednocześnie położną specjalistą pielęgniarstwa ginekologiczno-położniczego Szpitala Specjalistycznego w Pile na oddziale ginekologiczno-położniczym.

Czy rodzice już korzystają z tego prawa?

Co prawda moja praca zawodowa bardziej związana jest z oddziałem położniczym, z tą częścią bloku porodowego oddziału położniczego, ale wiem już od pani oddziałowej naszego oddziału, że rodzice korzystają z takiej możliwości i jest to dla nich bardzo, bardzo duże ułatwienie.

Dlatego, że ta trudna sytuacja, z którą się spotkali, często była stopowana niestety przepisami prawnymi, które do tej pory konieczne było określenie płci dziecka, a często na bardzo wczesnym etapie poronienia było to po prostu niemożliwe.

Była to sytuacja trudna zarówno dla pacjentek, dla ojców dzieci, ale również dla nas, dla personelu.

Także jest to ogromna różnica dla nas wszystkich w wykonywaniu naszej pracy.

Jak w Pilskim Szpitalu wygląda opieka nad pacjentką, kiedy dowiaduje się o tym, że serce dziecka przestało bić albo że dziecku urodziło się martwe?

Mamy przygotowaną procedurę dotyczącą oczywiście takiej sytuacji trudnej, kryzysowej, którą my jako personel medyczny położniczy, również lekarski musimy realizować i realizujemy.

On jest oczywiście oparty o przepisy prawa, które nas obowiązują.

Ponadto w naszym szpitalu specjalistycznym w Pile w oddziale ginekologiczno-położniczym jest przygotowany taki list do mamy informujący ją o sytuacji, w której właśnie się znalazła.

Bo to, że przekazanie takiej informacji jest oczywiście trudne i pacjentki są często w tak dużym stresie, niedowierzaniu tego, co się właśnie zadziało, że nie pamiętają tej informacji, które zostają przez lekarza przekazywane.

W związku z tym w naszym szpitalu na oddziale mamy taki list przygotowany, każda pacjentka taką informację dostaje również do ręki, jak już pójdzie po badaniu na swoją salę, żeby miała czas, ochłonąc emocje, przemyśleć i również przeczytać jeszcze raz czy kolejny raz możliwość dalszego postępowania, bo to oczywiście możliwość jest, jeśli mówimy o poronieniu dwutorowa, bo może być to postępowanie farmakologiczne, bardziej wyczekujące albo też instrumentalne pod postacią wyłożyczkowania jamy macicy.

O tym oczywiście zawsze decyduje razem z pacjentką lekarz, bo tutaj muszą podjąć wspólną decyzję.

Muszę tutaj oczywiście wspomnieć o tym, że właśnie odbyło się w naszym oddziale takie szkolenie z panią psycholog, która mówiła kolejny raz, ale takie szkolenia są potrzebne i musimy sobie je powtarzać cyklicznie na temat przeprowadzania rozmowy po stracie.

Oczywiście tych schematów według literatury jest więcej, ale to nie chodzi o to, żebyśmy mówiły jakimiś definicjami, tylko żeby każdy z nas przypomniał sobie, że taka forma rozmowy ma również swoje etapy i elementy i żebyśmy wszyscy, jako cały personel naszego oddziału tego postępowania po prostu przestrzegali, bo dla kobiety, która straciła dziecko, będzie również mąż, ojciec, dziecka.

Każde nasze słowo, spojrzenie jest kluczowe.

I to, z czym się najbardziej borykają pacjentki po stracie dziecka, to nie jest to, że coś było wykonane może nie według oczekiwania pacjentki, albo może nie w takim czasie, jakby pacjentka sobie oczekiwała, to ta komunikacja z personelem jest ta kluczowa.

Mamy oczywiście możliwość opieki psychologicznej poprzez szkolenie dla personelu, ale przede wszystkim dla pacjentki.

Każdej pacjentce taka opieka psychologiczna jest przez lekarzy naszego oddziału proponowana i gro pacjentek oczywiście korzysta z takiej pomocy.

Z tym, że musimy tutaj powiedzieć, że pobyt pacjentki jest krótki po takiej trudnej dla niej sytuacji.

Ważne jest również to, aby pacjentkom przekazywać możliwość dalszego skorzystania z poradni psychologicznej.

No i ja oczywiście wsparłabym tutaj również taką pomocą duszpasterską dla tych pań, które chciałyby takiej pomocy.