Mentionsy

Monika Pawłowska, rektor Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Koszalinie.

Nasza konferencja nosi taki roboczy tytuł, budowanie otwartości na zdrowie psychiczne w środowisku akademickim.

Ale tak naprawdę chodzi o budowanie takiej przestrzeni do otwartości, do uważności, właśnie i takiej troski o siebie i o drugiego człowieka, kto lepiej niż my sami się o siebie zatroszczymy.

Ale też chodzi o to, że w dzisiejszych czasach tych właśnie trudnych, zagonionych, gdzie mamy wiele obowiązków i trosk, warto się nad sobą na chwilę zastanowić i pomyśleć, co mógłbym dla siebie zrobić.

Ale jednocześnie patrzeć dookoła, co się dzieje, ponieważ my funkcjonujemy w dużym środowisku akademickim, nas jest ponad tysiąc osób.

Więc chciałabym, żeby ta konferencja, która jest przede wszystkim zorganizowana dla naszej społeczności, dla społeczności akademickiej PANS-u, ale też oczywiście przy współpracy z wieloma innymi instytucjami i też przy współpracy z innymi wykładowcami z innych ośrodków.

Jest po to, abyśmy spojrzeli jak to wygląda w środowisku akademickim i co możemy zrobić dla siebie nawzajem, aby nam było po prostu lepiej żyć.

Tym bardziej, że nie jest to kwestia mojego kolegi czy koleżanki, która jest w pokoju obok, ale też nasi studenci w niedalekiej przyszłości będą pracować z człowiekiem.

My nie mamy żadnych kierunków, gdzie pracuje się z maszynami.

Tak naprawdę to właśnie drugi człowiek jest obiektem naszych zainteresowań i warto, żeby mieć tą uwagę na tego drugiego człowieka.

Tomasz Rowiński, Szkoła Główna Handlowa Warszawa.

To będzie taki przekaz i do studentów i do władzy.

Trochę o tym, czym jest zdrowie psychiczne, jaką strategię przyjąć na realną zmianę tych osób, dla których władze uczelnicze, władze lokalne dedykują pewne programy związane ze zdrowiem psychicznym.

Przedstawię propozycję, która się nazywa Headspace.

To jest taki sposób wsparcia młodych ludzi, dobrze zorganizowany, dobrze przetestowany, który jest łatwo wdrażalny.

Właśnie mówi się sporo o tym, że dzieci, młodzież są przebodźcowane, że mają coraz więcej problemów psychicznych, coraz więcej młodych ludzi trafia na oddziały psychiatryczne.

Czy właśnie system, czyli uczelnie, szkoły są na tyle przygotowane, żeby im w realny sposób pomóc?

To nie jest tak, że więcej dzieci trafia na oddziały psychiatryczne, tylko więcej dzieci jest leczonych.

Procent dzieci, które jest leczonych w szpitalach jest ciągle ten sam, to jest około 5%.

Jeżeli chodzi o młodych ludzi, to to jest dosyć kluczowy czas, bo wtedy...

Pojawiają się pierwsze epizody psychotyczne i też jest to może taki czas o tyle trudny, że zwiąże się ze zmianą, separacją od rodziny, tworzeniem własnego życia, a jednym z elementów zdrowia jest tak zwana autonomia, w tym autonomia finansowa.

No tak, ale to są problemy, które towarzyszą wszystkim młodym ludziom, którzy się uczą, którzy idą na studia od dziesiątek albo może i nawet setek lat.

No przecież kiedyś to nawet były egzaminy na studia, każda sesja wiąże się z pewnym stresem, prawda?

Są takie badania, które mówią o tym, że tak zwana odporność psychiczna, czy tak ładnie się na to mówi resilience, jest mniejsze w tej chwili u młodego pokolenia, ale myślę, że to nie jest aż tak istotny czynnik.

Jest wiele czynników kulturowych, których my jako dorastający nie mieliśmy, nie byliśmy narażeni na takie czynniki, więc to jest myślę problem złożony, w którym pewna, nazwijmy sobie to podatność, czy też zmiana kulturowa, zmiana społeczna powoduje to, że niektórzy sobie gorzej radzą z wyzwaniami.

Izabela Ciuńczyk, lekarz psychiatra, dyrektor Centrum Zdrowia Psychicznego w MediSond w Koszalinie.

Jeżeli nie będziemy siebie traktować jako partnerów, ze wzajemnym szacunkiem, to tej rozmowy w ogóle nie będzie.

Po drugie, z zaciekawieniem.

W takim najzwyczajniejszym świecie z zaciekawieniem drugiego człowieka.

Czyli jestem ciekawa, co się dzieje, jak się czujesz, co za tym stoi.

Taka rozmowa, w której nie udzielamy rad.

Są raczej pytaniami otwierającymi do rozmowy i zachęcającymi do mówienia o sobie niż radzenie, bo z radami zawsze jest tak, że na ogół strzelamy jak kulą w płot.

Co czwarta osoba w Polsce to jest osoba, która doświadczyła kryzysu psychicznego albo jest w trakcie i korzystały z pomocy, więc to wcale nie będzie mała liczba osób.

Dla nas profesjonalistów, pomagaczy to również jest kwestia zadbania o swoje własne zdrowie psychiczne.

Ponieważ nie będziemy w stanie udzielać pomocy, wspierać, budować całej sieci takiego oparcia społecznego, jeżeli sami nie będziemy umieli sobie radzić z naszymi problemami, stresami i trudnościami.

Kryzysy psychiczne są takim wydarzeniem w życiu każdego człowieka, że one po prostu są.

Nie ma człowieka, który żyje normalnie, funkcjonuje, który by tego kryzysu nie przeszedł.

Różnica jest taka, że większość z nas umie sobie z nimi radzić, bo ma przyjaciół, bo ma znajomych, bo ma pasję, jest ciekawy świata i tylko co czwarta, czy aż co czwarta, potrzebuje wsparcia profesjonalistów.

Tak naprawdę każdy z nas ma swoje własne doświadczenia, jak sobie z tym kryzysem radzić.