Mentionsy

nauczyciel języka polskiego Ula Wiśniak.

Dlaczego wzięliście udział w takim konkursie?

Mój temat to był wszystko dla mojej rodziny.

Za fajnie nie było w domu.

Taka trochę świąteczna.

Ja napisałem piosenkę o czempionie tak zwanym, który jakby jego hobby jest walka i ma przeciwnika trudniejszego, ale nie traci wiary i w końcu wygrywa z nim.

Wiara, odwaga.

Nie da się przestraszyć przeciwnikowi większym.

Ale ponoć można to też zaśpiewać.

Zobaczcie, dzłonek bęk, pierwsza runda się zaczęła i po chwili jak walczyłem, moja wiara też zginała.

Prawie prosty, szybki strzał dostałem, a zanim mówię o koniec rundy, ja wyszukuję, wszystkim to wiem.

Jak oceniasz pracę jako ten, który wymyślił to?

Dużo psało się o swoich przeżyciach.

Bardzo trudno jest mówić o emocjach, a ten konkurs pewnie porusza emocje, a tu są sami mężczyźni właściwie w studiu, więc mężczyznom tym bardziej jest trudno mówić o tym, co się czuje.

Po co to wszystko było?

Cieszy to mnie właśnie dlatego, że wyszedł on od chłopców i tak jak pani powiedziała, mówienie o emocjach jest bardzo trudne, zwłaszcza o takich trudnych emocjach, o których tutaj już chłopcy częściowo powiedzieli, o rodzinie, o walce, o sile, której tak na co dzień brakuje.

Tematyka była dowolna.

Być może właśnie ta bliskość Świąt Bożego Narodzenia też spowodowała, że ta rodzina, miłość, wiara w to lepsze jutro były tematami najczęściej podejmowanymi przez chłopców.

A w to wszystko były wplecione takie postaci jak Święty Mikołaj na przykład?

Tak, pojawił się.

Chłopcy mówią, że w Świętego Mikołaja już nie wierzą, ale z tych takich indywidualnych rozmów wynika, że wierzą w dobro tego drugiego człowieka i myślę, że to jest najistotniejsze i to się właśnie w tych pracach najczęściej przejawiało.

Święta Waszego życia.

Moim na przykład marzeniem to jest, żeby cała rodzina, osoby, które też nie żyją, na przykład babcia i dziadek, żeby wszyscy jakbyśmy mogli wszyscy razem przy tym stole się spotkać, porozumieć.

Czyli ta rozmowa to jest to, na co czekałbyś.

Pamiętacie piękne święta w swoim życiu?

To dawno temu byłem jak dzieckiem.

Jak była Wigilia, to z babcią rozmawialiśmy właśnie, a nie żyję.

Robiła dla mnie wszystko i była bardzo kochana babcią.

A jak swoje święta spędzicie?

No mam nadzieję, że w domu.

No ja mam fajną otwórzmierę w domu, z rodziną dziecka, dużo jedzenia jest, fajne rozmowy się prowadzą.

A jakie są wasze marzenia?

Żeby moja rodzina była bogata i żeby się była ciągle szczęśliwa.

No, żeby na przykład nie zdenerwowała się, była spokojna na przykład.

Trudno mówić.

No ja sobie marzę, żeby moja rodzina była zdrowa.

żebyśmy wszyscy razem znowu siedli przy stole, bo moja siostra też siedzi w ośrodku.

A gdybyście mieli taką złotą różdżkę i mogli spełnić swoje jedno marzenie, to jakie to byłoby marzenie?

Ja bym chciał, żeby dziadek z martwych stał.

Ja bym chciał wyjść na ludzi, założyć własną rodzinę, mieć własny dom, własną pracę.

Takie życiowe.

Jakie są wasze mocne strony?

No, ogólnie w polu i na bramce, to nie ma różnicy dla mnie.

Lubię też rysować w ogóle.

A twoje dobre strony, Gracjan?

Ostatnio miałem zawody.

Jesteś bardzo przydatny przed świętami.

Które ci najlepiej wychodzą?

No, moim zdaniem na Latwieszy, czyli ruskie.

Najłatwiejsze?

Ale trzeba dobrze doprawić tej serii ziemniaków.

No niby tak, ale jak już masie w łapie te przyprawienia, to to już jest z płazy.

A twoje mocne strony, Damian?

Ja się na przykład interesuję się wetkarstwem, robieniem zdjęć, czytaniem książek.

Moja mocna strona to otwartość do ludzi, no taka szczerość.

A jaką rybę największą złowiłeś?

Największą to chyba płotkę.

Tak, czekam właśnie na niego.

To, co jest takie bardzo istotne, myślę, to właśnie ta wiara, o której dzisiaj też częściowo mówimy, w to, że to jutro będzie lepsze, że się uda, że warto.

I że warto szukać swoich mocnych stron.

Właśnie.

Urszula Wiśniak, nauczyciel języka polskiego w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Trzebieży.

Życzymy wszystkim wesołych świąt.

Wzajemnie.