Mentionsy

Radio UWM FM
01.12.2025 19:30

01.12.2025 Stany nieokreślone - prof. Krzysztof Szatrawski

Dzisiaj zacznę i zakończę jazzowo, ale będzie wszystko: latino, hip-hop, death metal, a nawet Santana. Na początku będzie Miles Davis i Betty Davis, później Tony LeMans, Marvin Gaye, Prince, Black Eyed Peas, Santana, Mastodon, Spin Doctors, Michael Mayo i John Scofield

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 38 wyników dla "Tony Le Mans"

A dzisiejsza audycja będzie w jakiś sposób wyjątkowa, dlatego że może więcej jazzu niż zwykle, ale tego jazzu też wcale nie za dużo.

I rzeczywiście mamy czteroosobowy zespół, czwórkę z Maricyn Davisem na czele, grającym na trąbce.

Może najmniej osób pamięta o Pressem Hicie, a był to w tamtym czasie jeden z najlepszych basistów jazzowych.

Ale to już przy innej okazji, bo do Davisa na pewno...

Na pewno wrócimy, ale dzisiaj nie.

Chociaż będzie jeszcze raz for, ale to później.

Utwór pod tytułem I Need a Whole Lot of Love.

Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku.

Właściwie to Betty Gray Mabry, bo tak się nazywała, była najpierw modelką, a później poznała Marisa Leavisa, który zadedykował jej piosenkę, utwór.

A teraz kolejny muzyk, który dosyć rytmicznie zaśpiewa.

Zresztą sam utwór nazywa się Rhythm Rocker i pochodzi z płyty z 1989 roku, którą nagrał Tony Le Mans.

I Tony Le Mans brzmi tytuł tej płyty, więc płyta jednoimienna, jedyna jego płyta.

wydana przez Paisley Park i do tego wrócimy po wysłuchaniu utworu Rhythm Rocker i Tony Le Mans.

Tony Lemans, po tym jak rozstał się z Lennym Krawicem, z którym wspólnie przygotowywali projekt, trudno to, no przedsięwzięcie muzyczne, które zresztą nie miało bliższego, czy bardziej sprecyzowanego, sprecyzowanych konsekwencji, ale zadecydowało o tym, w jakim kierunku poszły poszukiwania zarówno Tony'ego Lemansa, jak i Leniego Krawica.

Niestety Tony Le Mans po wydaniu płyty, bo najpierw wyjechał z Los Angeles do Paisley Park, do Minneapolis, a następnie niestety zginął w wieku 28 lat na swoim Harley Davidsonie, którym bardzo chętnie się poruszał.

A teraz pora oczywiście na Prince'a, ale zanim Prince, bo to będzie za dużo już tego rytmicznego grania, to najpierw przypomnę niezapomniany, fantastyczny album What's Going On Marvina Gay'a i utwór pod tytułem Mercy, Mercy Me.

I tyle Marvin Gaye i zupełnie niezwykłe Mercy, Mercy Me.

i prawie zimową pogodę, więc rozgrzewam dalej.

I'ma leave it up to god what he got

Mamy chyba pozytywne wibracje, ale jeżeli już tak mocno w Amerykę Łacińską uderzamy, a tu nie ma się czemu dziwić, dlatego że Black Eyed Peas to zespół z Los Angeles, a tam bardzo duża część miasta to są właśnie Latynosi.

I tutaj w ogóle Kalifornia to jest stan, który...

A posłuchamy z roku 2021 z płyty Blessings and Miracles, która pełna jest różnego rodzaju występów gościnnych.

Ale dzisiaj z Santano.

A na gitarze drugi gitarzysta, bo gitara Santany jest niepodrabialna, ale czasami przydaje się też drugi wikator.

America for Sale.

America for sale Sell it by the pound America for sale Nothing is holy ground America for sale Selling it by the pound America for sale Nothing is holy ground

Nothing is holy ground America for sale Selling it by the pound America for sale Nothing is holy ground Selling prime real estate They tell you it's heaven It's the new state

America for sale.

America for sale.

America for Sale, Selling it by the Pound.

A teraz, skoro już uderzyliśmy w takie mocniejsze tony, no to pora na zespół death metalowy.

Zespół, który od 2000 roku w Atlancie, w Georgii gra w zasadzie bez zmian, chociaż w marcu tego roku odszedł z zespołu prowadzący gitarzysta i wokalista Brent Hines i tu jest wielką zagadką, co będzie dalej, jak zespół będzie brzmiał z kimś, kogo sobie dobierze, bo najprawdopodobniej będzie musiał

dobrać jedną osobę, gdyż w triju sobie nie poradzą z takim brzmieniem, ale ktoś to może wiedzieć.

Akurat tak wybrałem ten utwór, żeby on był trochę sludge'owy, trochę progresywny, trochę związany ze stoner metalem, dlatego, że to są różne kierunki, które

które tutaj w muzyce Mastodon dominują, ale tak jak mówiłem, nie wiadomo jaka będzie przyszłość i nie wiadomo jak to się skończy.

Od początku miał takie dosyć lekkie podejście do samego siebie i bardzo często kpił w swojej muzyce, z własnej muzyki i z własnego miejsca na scenie.

Walking down the road with a pebble in my shoe.

I z tej płyty za chwilę posłuchamy utworu Four, Milesa Davisa.

0:00
0:00