Mentionsy

Dwa lata temu zdecydowałem się na Now and Then, czyli ostatnią piosenkę zespołu The Beatles.

Changes prosto z Villa Park w ramach koncertu Back to the Beginning.

I feel so sad I've lost the best friend That I ever had She was my woman I love her so But it's too late now I've let her go

It took so long to realize And I can still hear her last goodbyes Now all my days are filled with tears Wish I could go back and change these years

Let me see your minds in the air to the top I'm going through changes I can't hear you say it I'm going through changes I'm going through changes

Koncert Back to the Beginning.

Stany Zjednoczone poznały się na studiach, a w tym 2025 wypuściły debiutancki longplay pod nazwą The Price.

Jeśli słuchałeś utworów pokreju The Price, Oats czy Ugly, znajdziesz momenty wzmocnienia przez ból, co ich zdaniem jest tym, co reprezentuje ta płyta.

The Price, tak nazywa się debiutanski longplay duetu Prima Queen, duetu brytyjsko-amerykańskiego, bo z Wielkiej Brytanii pochodzi.

I'm cutting ties when you come in C'est la vie My confidence is key I'm what I miss, I'm me I can still lock the key

W opisie możemy przeczytać, że grupa czerpie inspiracje z takich zespołów jak Idols, The Hives, Softplay, Bad Nurse, Destruits i Viagra Boys, chociaż w przypadku utworu, którego słuchaliśmy przed chwilą, odniosłem wrażenie, że czerpali inspiracje też z australijskiej psychodelii.

My daughters are dead My wife's in the sand

Don't take orders from your friends Remember all the times You waited for the end Wide awake Wide awake

Grupa Mother Mother wypuściła w 2025 roku już dziesiąty studyjny krążek pod nazwą Nostalgia.

Kajanijska Grupa Mother Mother z płyty Nostalgia.

Why, why oh why Can't I put it in a bottle With the summer and a little bit of trouble And I say why, why oh why Can't I crawl in to that photo And my body, I was skinny, almost sickly I could fly down the highway of the past

Nostalgia, nostalgia How I love you and I hate you Nostalgia, you're a traitor It was perfect then, but now it's heartbreaking Nostalgia

Nostalgia, tak nazywa się dziesiąty krążek grupy Mother Mother, wypuszczony trochę z okazji dwudziestolecia działalności zespołu, co oznacza, że średnio co dwa lata wypuszczają nowy album.

So much love in this place So many ways to define our infinite states Teenage tribes in the bathroom again Shut up or they'll never mention your name I try to be brave but there's not much time, is there?

It's your choice though Fill in the forms Juggle the numbers

Be your authentic self.

As I enter this page, I feel we meet together.

Or maybe not, maybe as we hurtle down the avalanche To the cul-de-sac of a non-descript nowhere land Where J.G.

I don't wanna be admired I demand no respect I don't wanna be feared I'd like to enter the gates of oblivion With a lanyard round my neck An aesthetic so bland and What happened to ya?

Yes, tonight I have been thinking about Tina Tina Do you remember walking past me in the snow?

Teraz przyszła pora na grupę The Hives i najnowszy krążek The Hives Forever Forever The Hives.

I zespół The Hives.

Hura, hura, hura, naprawdę cieszymy się, że mamy do czynienia z nowym wydawnictwem zespołu The Heist i nie musieliśmy zbyt długo czekać na nowy materiał od Szwedów, bo zaledwie dwa lata od premiery śmierci Randy'ego Fitzsimosa, ale widać, nawet po śmierci członkowie bawią się świetnie, tworząc zupełnie, może nie abstrakcyjne, ale naprawdę pocieszające kawałki.

Płyta została zatytułowana All is Love and Pain in the Mouse Parade.

Takie są tematy przewodnie na płycie najnowszej, już czwartej, islandzkiej formacji Of Monsters and Men, All is Love and Pain in the Mass Parade.

A teraz ponownie znajdujemy się w Wielkiej Brytanii, przed nami grupa Doves i krążek Constellations for the Lonely.

To grupa Doves z płyty Constellations for the Lonely Cold Dreaming.

I single przywołane przeze mnie teraz, czyli The Orb Texas czy Bell, sugerowały, że to może być naprawdę fenomenalny krążek.

Ale elektronika również u nich się znajduje i jednym z takich przykładów jest Love in the Underground.

A z tej płyty Love in the Underground.

A single to podkreślały The Sofa, White Horses czy utwór, którego za chwilę posłuchamy.

Przed nami Wolf Alice z płyty The Clearing.

Przypominam, krążek The Last Rotation of Earth.

Gościnnie pojawia się Abigail Morris, znana z grupy The Last Dinner Party.

In limousines, the leather was cold.

We drove to the beach, the drums on a CD like a wound.

A thesis you wrote, angelic and crude.

If I could find a way to wipe out every day I didn't spend a second in your bed Then I would take my ship, have no one else on it And say

I'm more than a girl, I am a seaside You carved your name inside of my thigh Blue eyes, stained glass You want the world, I'd give it to you

If I could find a way to be children, then we'd stay Freezing, skipping stones across the quay Until you take your ship with no one else on it and sail

No właśnie, przywołałem wcześniej The Last Dinner Party, głównie ze względu na to, że gościnnie pojawiła się wokalistka Abigail Morris w utworze BC Camplighta Too Large Dog, ale sam zespół również nie próżnował i w 2025 grupa wypuściła drugi długograncy album Front The Pyre, który może nie jest aż tak mocny jak w przypadku debiutu z 2024 Prelude To Ecstasy, ale wciąż zachowuje taką...

Tom Smith, człowiek, którego możecie bardzo dobrze kojarzyć przede wszystkim z działalnością w zespole Editors, ale działał też w duecie Smith & Burroughs, zadebiutował pod koniec 2025 roku solowo za sprawą wydawnictwa There Is Nothing In The Dark That Isn't There In The Light.

We figure it out We figure it out For Armagnol We suffer the drought We suffer the drought There's a lost soul in me And there's a lost soul in you

When I saw salvation You saw it too Clinging to driftwood High on the truth That the lost soul in me Needs the lost soul in you Caught down the line

I can't keep up I can't keep up Time Sends a message We gotta jump We gotta jump There's a lost soul in me And there's a lost soul in you

When I saw salvation You saw me too Clinging to driftwoods So high on the truth That the lost soul in me Needs the lost soul in you

A na koniec nagranie zagraniczne grupa Garbage i najnowszy krążek Let All That We Imagine Be The Light, który jest charakterystyczny dla nich.