Mentionsy

przynajmniej tak twierdziła okładka magazynu The Rolling Stone przełomowym albumem w dorobku U2 był Joshua Tree z 1987 roku którego warstwa muzyczna była inspirowana amerykańskim brzmieniem

Z czasem doczekał się pseudonimu The Edge, który zawdzięczał nie temu, że jego gra na gitarze przypomina stąpanie po krawędzi, ale przez coś znacznie bardziej prozaicznego, a mianowicie kształt głowy.

nie podobało im się romansowanie z automatami perkusyjnymi czy elektronicznym basem, woleli oryginalne brzmienie swoich instrumentów i przekonywali, że dotarli tam gdzie dotarli właśnie dzięki temu potężnemu, epickiemu, stadionowemu brzmieniu, dzięki hymnom takim jak Where the Streets Have No Name, With or Without You, In the Name of Love,

A jedna z ich córek, Eve, jest aktorką, którą możecie znać z serialu The Nick, albo z Pary Idealnej, który jest do obejrzenia na

Kłótnie członków zespołu zakończyły się jak ręką audio, gdy dżemując, bo to było zasadniczo jedyny sposób, w jaki powstawały kawałki U2 przez całą karierę, The Edge wpadł na pomysł, żeby połączyć akordy, a w zasadzie ich progresję, z dwóch albo nawet trzech piosenek, nad którymi pracowali,

Oto jak sam The Edge wspomina tamten moment.

We are one, but we're not the same.

We need to carry each other.

Tak jak właśnie mówił The Edge, ona trafia prosto w serce.

Or do you feel the same?

You want me to go without Well, it's too late tonight To drag the past out into the light We're one, but we're not the same We get to carry each other, carry each other

Wyobraźcie sobie, że Until the End of the World to jest rozmowa Judasza, który z piekła, wykorzystując automat na monety, z piekła dzwoni do zmartwychwstałego Jezusa, żeby powiedzieć, że u Niego wszystko jest ok.

I was down the hole just passing time Last time we met with a low-lit room We were as close together as a bright room We ate a food, we drank a wine Everybody having a good time Except you, you were talking about the end of the world

Przede wszystkim był The Fly, czyli Muchą.

Dzięki The Fly prezentował się jako stereotypowa gwiazda rocka,

Jako The Fly rozpoczynał wszystkie koncerty, ale mniej więcej w połowie Bono przebierał się albo w Mirrorball Mena, albo w McFisto.

To właśnie był numer The Fly, który na każdej trasie na ZOO TV, ale też na późniejszych, wykonywany jest w bardzo specyficzny sposób.

Mamy tutaj ten agresywny Zustation i odzwierciedlający zachwyt Even Better Than The Real Thing.

potem troszkę zwalniamy na one, potem znowu przyspieszamy, mamy until the end of the world, who's gonna ride you wild horses, zwalniamy na so cruel, potem jest the fly, następnie dzikie mysterious waste, łapiemy oddech trying to throw your arms around the world i zostają nam trzy numery do końca.

Oh sugar, don't you cry Oh child, wipe the tears from your eyes You know I need you to be strong The day is as dark as the night is long Feel like trash, you make me feel clean I'm in the black, can't see or be seen

I guess it's the price of love I know it's not cheap Oh come on, baby, baby, baby Light my way Oh come on, baby, baby, baby

Don't believe what you see You just close your eyes You can feel the enemy When I first met you, girl You had fire in your soul What happened to your face of melting snow?

I I know that the tide is turning round

Love is blindness Love is clockworks And cold steel Fingers Too numb to feel Squeeze the handle Blow out the candle Love is blindness Love is blindness

Won't you have the night around me All my life Blindness A little day without money

Gdyby ktoś z Was chciałby zagłębić się bardziej w świecie Achtung Baby, to polecam film dokumentalny Davisa Guggenheima From the Sky Down z 2011 roku.

oraz książkę Billa Flanagana, You Too at the End of the World, głównie z tego względu, że obydwaj ci twórcy, czyli Guggenheim i Flanagan, mieli całkowity i pełny dostęp do zespołu w trakcie nagrywania tej płyty.