Mentionsy

Memorandum of Understanding, które miałoby być wstępem do dalszych negocjacji z Iranem.

Wczoraj mieliśmy informację, że Iran w ogóle się wycofuje z tych rozmów, nie zamierza dalej negocjować.

Jakiegoś takiego realnego, no podobnie mieliśmy zresztą z tym obowiązującym teoretycznie ciągle zawieszeniem broni, że rzeczywiście trochę mieliśmy deeskalację tych pomiędzy Iranem a Stanami Zjednoczonymi, ale obydwie strony, szczególnie Teheran, dokonywały pojedynczych uderzeń.

Obrazuje taką głębszą strukturalne napięcie, które jest obecne, taką kwadraturę koła, można powiedzieć, całego tego ambarasu, można powiedzieć, w którym teraz Stany Zjednoczone znajdują się w kontekście Iranu.

Pewne strukturalne zależności wpływają na to, że w danym momencie Trump zdecydował, że chce rozpocząć tą operację w Iranie.

To znaczy ileś razy, tak jak teraz Trump powiedział, że Iran przed chwilą stwierdził, że odchodzimy od stołu negocjacyjnego i myślę, że pomimo tego, że to jak Gwardia Rewolucyjna teraz myśli, która rządzi w Teheranie de facto,

To zaczyna się, to nie tylko takie pokazywanie blefu i że jestem nieprzewidywalny, bo raz mówię zniszczę cywilizację, a potem mówię, a może Iran będzie elementem porozumień abrahamowych i w ogóle będzie wielka wspólnota pokojowa bliskowschodnia z Izraelem i z Iranem jednocześnie.

Natomiast jak mówi, że Iran chce umowę, a wszyscy wiedzą, że raczej nie chce, no to trochę zaczynamy mieć problem z tym, żeby...

Strategicznie zwycięstwo nad Iranem, zapewnienie przez Stany Zjednoczone sobie trwałej kontroli nad tym jednym z tych wąskich gardeł światowego handlu w postaci cieśniny Ormus, strategicznie ma sens.

I teraz, po tym jak Trump zaczął bardzo dużo swojego czasu i takiej woli politycznej inwestować w dogadanie się z Iranem, jakieś wyjście z tej wojny, z kolei ta frakcja neokonserwatywna się od niego trochę odwraca.