Mentionsy

Józefa Czapskiego i Konstantego Jeleńskiego.

I chciałem Panią na początku zapytać właśnie o takich swoistych aniołów stróży, tego pisania o sztuce, o kulturze w kulturze, o Józefa Czapskiego i Konstantego Jeleńskiego.

był w jakiejś mierze uformowany przez Czapskiego i Jeleńskiego.

Dla niego, dla Zdzisława Czapskiego te obrazy, o których pisze, te relacje z wystaw, te teksty krytyczne o przyjaciółach, o osobach ze swego kręgu z czasów działania Komitetu Paryskiego.

To jest jakby pisanie przez Józefa Czapskiego.

Jego, podobnie jak teksty Czapskiego, to oczywiście maestria...

Słuchałem się w pani opowieść i patrząc na pani książkę, kiedy mówiła pani o Józefie Czapskim, to przypomniał mi się tekst Marii Czapskiej o osobie ważnej dla Józefa Czapskiego i Maria Czapska opisuje tu krótką i tragiczną jego biografię z przyczyn zdrowotnych, przede wszystkim naznaczoną ciężką chorobą, niezwykle ciężką, Zygmunta Waliszewskiego.

A moje ostatnie pytanie wiąże się z osobą, która w niezwykły sposób jest zaznaczona w Pani Wyborze, bo jest i autorem, i podmiotem tekstu, no ale przede wszystkim jest artystą obecnym, tak jak prace Józefa Czapskiego są obecne w Maison Lafite.

Zapraszam na fragment książki Józefa Czapskiego pod tytułem Czytając.

Myślę, że upoważnia mnie również do analizy krytyki sztuki Czapskiego o odniesieniu do jego malarstwa.

Trzeba o tym pamiętać, czytając ówczesne artykuły Czapskiego przeciw Matejce.

Otóż wydaje mi się, że miłość Czapskiego do Cezan i do Gieremskiego jest wynikiem tej samej podstawowej poetyki.