Mentionsy

Kiedy opowiadała Pani o więzieniu, to przypomniał mi się taki tekst Adama Mickiewicza.

I chciałem się spytać o fascynację poezją Adama Mickiewicza właśnie, która była udziałem w Ruszy Luksemburg.

Mickiewicz był jej ukochanym poetą.

Mickiewicz i Johan Volkang von Goethe to byli jej dwaj ukochani poeci.

Ukochani w takim sensie, że jak była smutna, albo traciła nadzieję, albo była zmęczona, to właśnie sięgała po Goethe'go albo po Mickiewicza.

Natomiast Mickiewicz był emocjonalnie dla niej bardzo ważny.

Jest takie zdanie w jej liście do ukochanego, że pisze, pisze, znowu nie cytuję tego bardzo wiernie, ale sens jest taki, że wczoraj nie miałam siły nic robić, byłam smutna, więc położyłam się w łóżku i czytałam Mickiewicza

To jej fascynacja Mickiewiczem jednocześnie nie ma nic wspólnego z takim dość rozpowszechnionym przekonaniem, że Mickiewicz pod koniec życia miał poglądy socjalistyczne.

Uważała, że Mickiewicz żadnym socjalistą nie był.

I napisała po prostu o znaczeniu Mickiewicza dla Polaków, ale też napisała tam takie zdanie, że

Kiedy czytałem Panią książkę, a rozmawiałem również o kolejnym tomie prelekcji paryskich Adama Mickiewicza wygłaszanych w Collège de France z profesorem Krzysztofem Rutkowskim, to mu nadmieniłem, że oto jedną z wielbicielek Adama Mickiewicza, o czym on nie wiedział, była właśnie za sprawą Pani książki Róża Luxemburg.

Co ją mogło łączyć z Adamem Mickiewiczem i on, co jest do odsłuchania w naszym śniadaniu z mistrzem, powiedział, że nie znając w ogóle tej historii, mówi, że Mickiewicz miał taki dar mówienia umiejętnego o uniwersalnym znaczeniu wolności.