Mentionsy

Wokulskiemu błysnęły oczy.

Wokulski nalał szklankę wina i pił ją powoli.

Nie bój się, ciągnął Wokulski.

Wokulski ochłonął.

Przerwał Wokulski.

Nie miałem po co wracać, odparł niecierpliwie Wokulski.

spytał niedbale Wokulski i zamknął księgę.

szepnął Wokulski, biorąc do ręki portłonek.

To już wróćmy do siebie, rzekł Wokulski.

Otóż, to ja teraz dodam, Wokulski jest główną postacią lalki, ale drugą jakby główną jest Izabela Łęcka, w której oczywiście Wokulski się zakochał z daleka, nie znając jej właściwie osobiście i właśnie ta, która wybrała tą portmonetkę.

Mówi Wokulski.

To już jest w sklepie inna scena, kiedy Izabela Łęcka weszła, a Wokulski innym razem był z boku i patrzył.

Panna Izabela zbliżyła się do Wokulskiego i wskazując w jego stronę parasolką, rzekła dobitnie, Floro, bądź łaskawa zapłacić temu panu, wracamy do domu.

Panna Izabella, zwolna, podsunęła się tuż do kantorka, za którym siedział Wokulski.

Czy mówię z panem Wokulskim?

Wokulski wstał z krzesła i odparł obojętnie jesę do usług.

Wolskiemu Wokulskiemu drgnęły usta.