Mentionsy

Fokus potrafi rapować, to przecież słuchać, że potrafi, ale przecież potrafi robić to lepiej i żeby to miało sens, ale tutaj tego nie ma.

I rozumiem, dlaczego to się może komuś podobać.

I kurde, na pewno na tej płycie... To powinna być jego płyta, Śliwki nie powinno na niej być, bo on lepiej czuje ten klimat, tak mi się wydaje, lepiej czuje te bity i on na nich brzmi, jakby wiedział, co chce z nimi zrobić i to robi po prostu, a Śliwka...

W każdym razie tam Rahim jeszcze jest jako członek zespołu, który był producentem, ale nie wszystko produkował, bo są bity Fokusa, są bity młodego, ale nie tego młodego, o którym pewnie teraz myślicie, który robi bity KR Swanowi, tylko to jest jakiś kumpel Fokusa.

Tak, co do tego, czy do siebie pasują, czy nie pasują, to kurde, oni mają zupełnie inną przelotkę, nie?

Fokus rapuje jak Fokus, to każdy wie, jak ktokolwiek słyszał Fokusa, a Śliwka rapuje jak Śliwka, jak ktokolwiek słyszał, nie wiem, album Ego, Nibelandię, czy w ogóle Śliwkę gdzieś, no to on też ma taką, no manierę, tak?

No on ma tą pedalską manierę, kurwa, śląską, wiesz, no jakby magik się odrodził, no kurwa, przecież tego się nie da słuchać, no to brzmi jak...

Z tego wczesnego skalibra jakiegoś, bo to jest ta taka maniera z tym przeciąganiem, mnie to drażni, to jest żenujące, nie?

Ja też tego nie jestem jakimś wielkim fanem.

Co do Fokusa, to mam taki fragment już chyba z pierwszego kawałka, z fotek, który obrazuje jego technikę i ona jest taka sama też na całym tym albumie.

Od dziewiątego w dół.

Ale to zawsze u niego tak było.

Jakiś amen break czy coś takiego, nie wiem czy to jest amen break, ale fajnie wchodzi, to tej brytyjskości nadaje i to jest takie abstrakcyjne trochę, że w takim miejscu ten break się pojawia, bardzo fajnie to brzmi, no później rapują, to jest gorzej tak naprawdę.

I taki klimatyczny i słucha się tego bardzo fajnie przez całą tą podróż, którą serwują nam Śliwka z Rahimiem.

Taki kawałek na pewno najbardziej wybijający się z tego albumu.

Hejter południa i polskiego, i polskiego, i amerykańskiego.

Nie, no amerykańskiego to nie, ale polskiego trochę tak mi to się tam...

Ja jeszcze mogę pogadać na przykład o tym, że nie wiem, te miniatury fajnie przełamują tego latającego Holendra później, nie?

I dlatego też nie ma gości, bo nie chcieli...

No dobra, tak, ale no Rahim to ten ziomaczek z Ego, psi, wóz, no to oni byli na miejscu, dlatego nagrali, tak, ale nie chcieli zapraszać kogoś skądś tam, bo nie wiedzieli... Mogliby nie nagrywać, bo to za wiele nie wnieśli, Rahim jest na takim dziwnym, dziwny efekt jest, że go ledwo słychać, rymuje po rahimowemu, czyli bardzo źle i to nawet nie wypisywałem, bo to żenada jest spisywać wersje Rahima, nie?

Mogłoby ich nie być, ale to też miało sens, no bo to było jedyne połączenie Pocahontas i zespołu Ego, nie?

I wiesz, pewnie wtedy się mogli wszyscy pojawić na scenie i sobie porapować i było pewnie ładne przejście i połączenie wszystkiego i w ogóle wiesz.

I rozumiem to gdzieś tak do tej pory, ale że zrobili z tego teraz jakiś taki cyrk obwoźny, grający tylko i wyłącznie na sentymencie i na kolejnym ostatnim koncercie, kolejnej ostatniej trasie, kolejnym ostatnim czymś tam.

Dużo mamy bekę na Discordzie z tego, że oni są cały czas podpisani różnie.

Co do tego Śliwki jeszcze nieszczęsnego.