Mentionsy

Hamas wypuścił wszystkich żywych zakładników przetrzymywanych od ataku na Izrael 7 października 23 roku i zwrócił ciała ośmiu osób, które nie przeżyły niewoli.

Izrael twierdzi, że jedno ze zwróconych ciał nie jest ciałem zakładnika.

W poniedziałek Izrael zwolnił z więzień prawie 2000 palestyńskich więźniów, w tym 250 skazanych na długoletnie wyroki za morderstwa i terroryzm.

Te działania są realizacją pierwszej fazy planu pokojowego dla gazy Donalda Trumpa zaakceptowanego przez Hamas i Izrael.

Armia izraelska wycofała się na pierwszą, tak zwaną żółtą linię ustaloną podczas negocjacji.

Od poniedziałku żołnierze izraelscy zabili kilku palestyńczyków, którzy, jak twierdzi IDF,

Zamaskowani mężczyźni, najprawdopodobniej członkowie Hamasu, dokonali co najmniej jednej publicznej egzekucji osób oskarżanych o współpracę z Izraelem.

Doszło również do walk między Hamasem a milicjami klanowymi wspieranymi w czasie wojny przez Izrael.

Czy Hamas jest gotowy do rozbrojenia, a Izrael do całkowitego wycofania ze strefy gazy?

Może zacznijmy od tego, co wydarzyło się w weekend, bo to był niezwykle gorący, chyba niezwykle emocjonujący dzień zarówno dla Izraelczyków, jak i Palestyńczyków.

Po obu stronach zielonej linii, czyli powiedzmy tej granicy między Palestyńczykami a Izraelczykami, wylewały się niemal emocje i nadzieje na to, że to jest rzeczywiście jakiś przełom.

Izrael twierdzi, że wśród tych ośmiu zwróconych przez Hamas siedem osób to są rzeczywiście zakładnicy, a DNA ósmej osoby nie odpowiada DNA zakładnika.

Jak byś mogła opowiedzieć, jak to wyglądało z bliska, zwłaszcza po tej stronie izraelskiej, po której jesteś, jak rozumiem?

Tak, w tej chwili jestem po stronie izraelskiej.

To jest takie serce bijące Izraelczyków, tych, którzy przez dwa lata, no właściwie co każdą sobotę, a czasami nawet częściej wychodzili na ulicę, aby domagać się powrotu zakładników.

może utracić zainteresowanie całą sprawą, ponieważ w tej chwili wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że już żywi nie wrócą, czekają właściwie Izraelczycy na oddanie ciał, więc ta emocja jest już trochę inna, aczkolwiek nie można powiedzieć, żeby jej w ogóle nie było.

Ja wczoraj wieczorem widziałam, akurat oglądałam izraelską telewizję, więc widziałam co się działo na placu, więc tam znowu,

Media izraelskie są właściwie pełne relacji bliskich zdjęć z powitania zakładników, zwłaszcza to słynne zdjęcie Einar Zangauker, która właściwie stała się taką ikoną

To nie jest, właściwie to nie dziwi, dlatego że Izraelczycy właściwie z tymi historiami, z tymi ludźmi, z tymi nazwiskami żyli przez dwa lata.

A przede wszystkim, no również w mediach izraelskich, nie tylko w nich oczywiście, ale pojawiają się bardzo jednak niepokojące zarzuty o to, że ci ludzie byli okrutnie traktowani w więzieniach izraelskich.

Są dowody, BBC publikuje je, zresztą nie tylko BBC, Haaretz tak samo, izraelska gazeta, dowody na to, że ci ludzie byli torturowani w więzieniach.

Taką złą sławą okryte jest więzienie przede wszystkim z detejman, ale właściwie wszystkie izraelskie więzienia, w których znajdują się tak zwani więźniowie polityczni, okryte są złą sławą.

To znaczy oni oczywiście, zresztą tak jak Izraelczycy, tak i Palestyńczycy,

Mowa jest o tym, że tak, zakończyła się, wojska izraelskie się wycafały, tak jak wspomniałeś, na tę żółtą linię.

To znaczy ja rozumiem, że warunki w ciągu tych ostatnich dni nie poprawiły się jakoś znacząco, zwłaszcza, że wczoraj Izrael zamknął, to znaczy nie dopuścił do tego, aby...

Izrael po prostu chciał wywrzeć presję na Hamas, aby wypuścił czy uwolnił ciała kolejnych czterech zakładników.

Dziś już widać, że Izrael jednak postanowił wznowić...

To znaczy ja wczoraj widziałam, nawet izraelska telewizja pokazywała tę publiczną egzekucję

To znaczy ani strona amerykańska, ani strona izraelska tak naprawdę nie zadbały o to, aby w gazie pojawiła się alternatywa dla Hamasu.

To znaczy w jaki sposób teraz Izrael by chciał wymusić to rozbrojenie?

Pewnie nie pomylę się, jeśli powiem, że on jest najpopularniejszym politykiem w tej chwili w Izraelu i może sobie pozwalać na bardzo dużo.

taki incydent chyba niespecjalnie wiele znaczący, ale Trump nawet zwrócił się do sądu izraelskiego, żeby przestał dręczyć tego biednego premiera Netanyahu za jakieś cygara i szampany i żeby dał mu spokój i żeby prezydent go ułaskawił.

To jest bardzo mocna ingerencja amerykańskiego prezydenta, która w zasadzie nie spotkała się chyba z żadną reakcją ze strony Izraelczyków, prawda?

To znaczy sposób, w jaki on się zachowywał, świadczył o tym, jakby on był właściwie prezydentem Izraela albo kimś, kto tak wpadł z wizytą towarzyską do tego knesetu.

Ale z pełnym przyzwoleniem Izraelczyków, prawda?

Natomiast jeśli chodzi o sam Izrael, to rzeczywiście obecność i też ta ważność Donalda Trumpa jest właściwie widoczna na każdym miejscu.

Nadal Izrael jeszcze jest oflagowany amerykańskimi flagami.

Myślę, że one być może znikną w ciągu najbliższych dni, ale jednak Izrael rzeczywiście z wielką pompą przywitał amerykańskiego prezydenta.

Też cię chciałem spytać o to, o co się mówi w Izraelu.

Ale oficjalna wersja dla mediów izraelskich jest taka, że członkowie rządu Netanyahu uznali, że jednak skoro zaczyna się święto Simchat Torah, to to nie jest moment, żeby latać.

Natomiast tutaj w izraelskich mediach pojawiały się takie komentarze z przekąsem, że...

To jest taki szczyt, na którym zabrakło zarówno pana młodego, jak i panny młodej, ponieważ w zasadzie nie było nie tylko przedstawicieli Izraela, których obecność była bardzo znacząca, ale też, jak rozumiem, nie było przedstawicieli Hamasów.

Tam przyszłam, to Isa mi od razu powiedział, że mam nadzieję, że nikt nam nie przeszkodzi, ponieważ w zasadzie na każdym kroku, właściwie codziennie, zarówno dzień wcześniej miał jakichś gości z Niemiec, którzy zostali wyrzuceni przez izraelskich żołnierzy.

Też taką dość dziwną drogą przez cmentarz wyszłam na posterunek pilnowany przez izraelskich żołnierzy, którzy właśnie pilnowali tę ulicę, na której zainstalowane są domy żydowskie, to znaczy to jest ta część starówki Hebronu przejęta przez osadników żydowskich.

Ale to nie przeszkadza w tym, żeby jeden z sąsiadów, który jest osadnikiem, niedawno przyszedł do niego do domu przebrany już w mundur izraelski, żeby go po prostu aresztować.

To znaczy ta obecność izraelskich żołnierzy właśnie służy po to, żeby pokazywać, że oni tam są.

celowniku, czy jest pod szczególną obserwacją izraelskich żołnierzy.

na przykład z Hamasem, czy jakąś inną organizacją wrogą Izraelowi, ale po to, żeby właśnie zaznaczyć obecność w tym miejscu.

I to jest praktyka stosowana przez izraelskich żołnierzy od lat.

Więc tak wygląda rzeczywistość palestyńczyków, wielu palestyńczyków, nie tylko Issy Amro, ale zwykłych ludzi, zwykłych mieszkańców, zwykłych maleńkich wiosek, którzy czasami nie znają dnia i godziny, kiedy w ich domu pojawią się izraelscy żołnierze.

Tak naprawdę chodzi o to, żeby skończyła się wojna i żeby Palestyńczycy mieli szansę realizować swoje aspiracje, a Izraelczycy poczuli się bezpieczni.

No ale przede wszystkim, jeżeli celem Izraela deklarowanym i cały czas, z którego się Izrael nie wycofał, jest rozbrojenie Hamasu i wyrugowanie Hamasu z kontroli nad gazą, musi się w gazie pojawić siła...

To znaczy nie tylko po stronie Izraelczyków, ale również po stronie palestyńskiej.