Mentionsy

Czy obawa przed skutkami agresywnej polityki handlowej Donalda Trumpa wystarczy, by pogodzić sprzeczne interesy państw globalnego południa?

działań amerykańskich, tego, że Donald Trump nałożył duże cła na Indie, no to możemy aktywować tą trojkę ponownie, no bo to jest znowu ta forma sygnalizowania politycznego.

Państwa poważne, takie jak Indie, jak Chiny, regionalne mocarstwa, no zasadniczo nie położą się plackiem przed Donaldem Trumpem i jeżeli Trump określone działania podejmuje,

Może właśnie tutaj dochodzimy do istoty rzeczy, bo to wszystko jakby nie padło do tej pory nazwisko Trumpa, a to wszystko przecież dzieje się oczywiście w kontekście przede wszystkim tej wojny handlowej wypowiedzianej obu krajom, czy zostawiając na boku Rosję oczywiście, obu krajom przez Trumpa.

To jest o tyle ciekawe, że do tej pory, do ceł Trumpa na Indię, Indie wydawały się największym globalnym zwycięzcą wojny rosyjsko-ukraińskiej i jej konsekwencji.

I nagle Trump z całą swoją gracją, z całą swoją elegancją

Także zobaczymy, na ile to będzie sygnalizacja strategiczna Indii do Trumpa.

a na ile jednak ta taktyka Trumpa się okaże skuteczna, to czas pokaże.

no ewentualnie takie pseudo-bilateralne jak kiedyś w Hanoi z Trumpem, ale i przy okazji też z Wietnamczykami, ale tak naprawdę były one bilateralne, a tu jest ewidentnie wielostronny szczyt, także to jest ciekawe, więc ja bym to interpretował przez pryzmat

I tego się trzymajmy, bo nie wiemy, czy to wszystko, co się będzie działo w tych najbliższych dniach, to to są próby zawierania jakichś oportunistycznych sojuszy pod presją polityki Trumpa, czy przemyślana strategia Chin tworzenia...

Wygląda również na to, że po spotkaniu prezydenta Trumpa z Putinem na Alasce ustały działania dyplomatyczne.

Ta oferta, którą Trump składa Putinowi według wszystkich znaków na niebie i ziemi jest znacznie bardziej hojna niż wynika to z oficjalnych przekazów.

Okazuje się, że Trump ma proponować Putinowi koncesje w obszarach nie tylko dotyczących Ukrainy.

energetyki, w którym Trump chciałby pełnić rolę pośrednika w handlu z surowcami rosyjskimi, czyli krótko mówiąc zdjąć sankcje na Nord Streamy, zdjąć sankcje na gazociągi biegnące po lądzie do Europy Zachodniej,

Atrakcyjną ofertą dla Putina jest ewentualna współpraca w Arktyce, o której też gdzieś tam w metatezie Trump mówi.

Putin zdaje sobie sprawę też z tego, że Ukraina dla Trumpa nie jest już tematem jako państwo, nie jest tematem, o który będzie walczył zacięcie.

Czy wchodzenie właśnie w dile, na przykład energetyczne, czy po prostu kontynuowanie tych ataków na Ukrainę i siadanie do stołu rokowań z tą samą ofertą Trumpa, tylko z większym stanem posiadania na Donbasie.

i pewnego rodzaju wolna ręka, którą Trump musiałby dać Ukraińcom, chociaż też przyznajmy szczerze, Ukraińcy często nie proszą o pozwolenie na to, żeby atakować w głębi Rosji, czego dowodem jest operacja pajęczyna, czyli uderzenie w triadę strategiczną rosyjską.

To, co jest optymistyczne, to jest ten sygnał od Trumpa sprzed kilku dni o tym, że napastnik nie może nie mieć prawa do uderzeń, czyli taka sugestia, że Ukraińcy mogą to robić.

Zbyszku, tylko chwytamy się jak tonący brzytwy każdego zdania Trumpa, które co dwa dni może się zmienić.

No tak, no to u Trumpa 80% przekazu to jest jakaś swego rodzaju manipulacja, przekaz, jakaś narracja.

No ale finalnie on musi zaakceptować miejsce, w którym będzie rozmawiał, a propozycja była Trumpa.

Pociąg do Rosji Putina, niechęć do Ameryki, wszystko jedno Bidena czy Trumpa, wrogość wobec Unii Europejskiej i NATO.

Natomiast, jak łatwo się domyśleć, administracja Donalda Trumpa pociągnęła dźwignię wstecz i przeszła do obozu państw sabotujących pracę tej konferencji.

że ona się sprawdzała i że potem jeszcze doszedł do tego amerykański kontekst, że premier Netanyahu używa bardzo podobnej rytoryki jak prezydent Trump, to znaczy ewidentnie byłaby to próba zastraszenia drugiej strony, aby wycofała się z tych działań, ale wydaje mi się, że ta metoda straciła na skuteczności już jakiś czas temu i dzisiaj ta nerwowość i ostre reakcje ze strony Izraela trochę też są związane z tym,

Oczywiście jest takie założenie, że Donald Trump czy ta obecna administracja Stanów Zjednoczonych nigdy nie zmieni zdania na temat Izraela.

To znaczy uważam, że oczywiście Trump jest politykiem transakcyjnym i że ma kilka priorytetów i dotychczas jednym z tych priorytetów mimo wszystko było pełne wsparcie dla Izraela, ale że jak się obserwuje polityki w ważnych sferach obecnej administracji, to można mieć wrażenie, że również w tej dziedzinie to zdanie się może zmienić.

Niedawno mieliśmy odrzucenie przez prezydenta Trumpa raportu CIA, według którego bombardowania amerykańskie opóźniły proces produkcji bomby.

I przypominam, że ten plan został wdrożony i zaakceptowany przez wszystkie strony w 2015, a w 2018 roku Donald Trump, w trakcie swojej pierwszej kadencji, wycofał Stany Zjednoczone z tego układu.