Mentionsy

Mieszkał się w Wrocławiu pianista Artur Rubinstein, córka Artura Rubinsteina.

Ewa mówi Rubinstein, a ja mówię Rubinstein, tak bardziej z niemiecka.

Słyszała, przecież to nazwisko tysiące razy, widocznie i tak mówił ojciec i może inni, rodzeństwo, rodzina, więc mówi, dlaczego pan mówi Rubinsteina, a nie Rubinstein?

Opowiada Wojciech Grochowalski, twórca Festiwalu Rubinsteina w Łodzi i przyjaciel rodziny Rubinsteinów.

Jesteśmy w Łodzi przy ulicy Piotrkowskiej 78, przed bramą kamienicy, w której w oficyjnym podwórku po lewej stronie mieszkał właśnie Chopinista, bramsista, ten znakomity, wybitny łodzianin Artur Rubinstein.

Natomiast jeszcze ten przewodnik powiedział, że tu się Rubinstein urodził.

No tak jak właśnie Rubinstein, śladami Rubinsteina idziemy teraz przez bramę.

Mówi Ewa Rubinstein, córka Państwa Rubinsteinów.

Ponieważ ta edukacja nie przyniosła spodziewanych rezultatów, wysłano Rubinsteina do Berlina i tam podjął regularną naukę.

Także teraz mamy, no, powiedzmy 20 minut, żeby z panią Ewą obejrzeć te pamiątki po Arturze Rubinsteinie.

Po prawej stronie mamy zdjęcia młodziutkiego Rubinsteina, te pionowe.

Organizował mu opiekunów, czyli pieniądze, takich trzech bogatych bankierów żydowskich, którzy płacili na utrzymanie Rubinsteina, tam w Berlinie mieszkanie.

Zresztą to jest historia ciekawa, ponieważ zakochały się w Rubinsteinie matka i dwie córki.

Także to Zakopane to jest dla Rubinsteina czymś wyjątkowym.

Jakub Tarki, Artur Rubinstein, Polskie Radio, Łódź, Warszawa, Berlin, Paryż, Warszawa, Berlin, Paryż, Warszawa, Berlin, Paryż, Warszawa, Berlin, Paryż, Warszawa, Berlin,

Ta czwarta symfonia koncertująca Szymanowskiego jest dedykowana Rubinsteinowi, podobnie jak wiele innych usłów, m.in.

też Cztery Mazurki, które Rubinstein... Rubinstein grał chyba sześć Mazurków Szymanowskiego, nagrał cztery, jeszcze grał je w Carnegie Hall.

Carnegie Hall też nagrał tę czwartą symfonię koncertującą, one są na płytach wydanych przez Rubinsteina.

Nie byłoby Szymanowskiego tak popularnego na świecie, gdyby nie Rubinstein.

Rubinstein miał dwóch takich przyjaciół dozgonnych, to znaczy Karola Szymanowskiego i Pawła Kochańskiego.

Kochański z kolei był uczniem Emila Młynarskiego, czyli przyszłego teścia Rubinsteina.

Rubinstein, jak pisze, rozmawiał z nim godzinami.

Zatem Rubinstein pewnie tam jakąś wpajał radość życia i inne jego pozytywne aspekty w morskim oku.

Skłoniły przede wszystkim Rubinsteina do wyjazdu dramatyczne wydarzenia w Paryżu związane z I wojną światową.

Na przykład znajdowano u jeńców, u poległych, czyli to były listy, jakieś dokumenty, jak francuskie, niemieckie, rosyjskie, polskie, po prostu, ponieważ Rubinstein nauczył się języków, także wykorzystywano jego znajomość języków.