Mentionsy

motoryczne czy sensoryczne, więc wystarczy czasami jedno zdarzenie, które w jakiś sposób definiuje całe nasze życie później, więc na to na pewno trzeba też zwrócić uwagę.

Nawet nie chciałbym tego zaograniczać tylko i wyłącznie do grupy seniorów, tylko w ogóle dla całego społeczeństwa, że zamiast, nie wiem, jechać na sorczy, czekać w kolejce do lekarza, no to może prostszym rozwiązaniem jest po prostu zadzwonić na 112, wezwanie karetki i w ten sposób szybciej się dostanę do lekarza albo chociaż wstępnie oceni mnie specjalista ratownik medyczny.

Więc to jest trochę taki mit, że wezwanie karetki sprawi, że zostanie na przykład szybciej zaopatrzony na SOR-ze.

Mówiłeś na początku, gdy jeszcze rozmawialiśmy, zanim zaczęliśmy naszą rozmowę, że teraz aktualnie pracujesz na SOR-ze.

I w momencie, kiedy ktoś pracuje tylko i wyłącznie na karetce, no to trochę jest pozbawiony często tego feedbacku w ramach szpitalnego oddziału ratunkowego, dlatego dla mnie zawsze SOR

I ilość rzeczy, które muszę wykonać na tym sorze jest... Potakuję, bo oglądałem serial The Pit, więc jestem specjalistą.

Ale to też będzie można nawiązać do tego, czemu ludzie w tej debacie społecznej często nawiązują do tego, że sorry, kojarzą się przede wszystkim z tym długim okresem oczekiwania.

Tak jak już mówiłem, SOR jest oddziałem dość mocno dynamicznym i w kontrze do innych oddziałów, które potrafią być nieco bardziej statyczne, są takie sytuacje faktycznie, gdzie zaczynamy dyżur.

Między innymi takim jest triaż czy podział SOR-u na takie obszary, gdzie mamy tych pacjentów w lżejszym stanie i w stanie cięższym, w dużym uproszczeniu.

I teraz tak, jeżeli chodzi o ten SOR, to przechodzimy tą procedurę triażu i to faktycznie ona będzie decydowała o tym mniej więcej, jak szybko pacjent zobaczy się pierwszy raz z lekarzem prowadzącym, bo ten triaż nie będzie decydował o tym, czy on nie wyznacza czasu całego procesu diagnostycznego, tylko będzie decydował o tym, kiedy on zobaczy się z lekarzem.

A co więcej, mamy jeszcze na przykład konsultacje tych pacjentów, czyli jest lekarz prowadzący z SOR-u, ale się okaże, że na przykład ten pacjent jest mocno kardiologiczny, chciałby zapytać specjalistę, co on o tym myśli, czy to jest pacjent do przyjęcia, może jednak do odmowy z jakimiś zaleceniami.

No ale znowu z kolei idziemy w rolę kardiologa, który tak, ma swój oddział, ma cały szpital, bo na neurologii na przykład też może być poproszony o konsultację i jeszcze ma SOR.

I zanim on przyjdzie na ten SOR, może się okazać, że z jednego pacjenta do konsultacji ma ich pięciu.

No bo rozumiem, że to nie da się przewidzieć tego, czy będzie 10 czy 30 pacjentów na SOR-ze danego dnia.

To też może być składowa tego, czemu na tych SOR-ach czasami ten okres oczekiwania jest dość długi.

I ja pracuję na takim sorze, gdzie tego typu dyżurów, gdzie tak myślałem, tak jakby brakuje nas przynajmniej z jednej, może dwie osoby, jest niewiele.

Nie mówię tu o samych osobach, które bezpośrednio zarządzają sorem, ale na przykład już bardziej w tej części administracyjnej, gdzie nie ma na przykład pieniędzy na dołożenie kadry medycznej i te osoby też muszą działać z tym, co mają, a ich jest na przykład niewiele wtedy na takim dyżurze.

Natomiast konkludując, chciałbym powiedzieć, że ja jakby rozumiem pacjentów czy osoby, które mają z SOR-em niezbyt dobre czy pozytywne doświadczenia i jakby to rozumiem.

W sensie ja też jestem osobą, która na szczęście na SOR-ze nigdy nie była...

Jak dużo, twoim zdaniem, bo domyślam się, że na to nie ma jakichś statystyk, jak dużo pacjentów na SOR-ze to są pacjenci, którzy są pod wpływem alkoholu, byli pod wpływem alkoholu?

A propos tych pacjentów po tłym alkoholu, z perspektywy SOR-u to też fajnie, żeby w ramach tego podcastu wybrzmiało, bo ludzie się zastanawiają, jak to jest, że mówiąc trywialnie, taki menel musi być przede mną i musi mieć wykonane tyle badań, jak to się w ogóle dzieje.

To się dzieje w ten sposób, że tak jak już powiedziałem, niestety wielu tych pacjentów będących po tłym alkoholu, bo ja nie mówię o takich sytuacjach jednorazowych, że ktoś faktycznie wypił 2-3 piwa, się przewrócił, doznał urazu głowy, jest zaopatrywany na SOR-ze, bo mu się zdarzyło.

I wiem, że to może źle zabrzmi, mówiąc tak metaforycznie o pacjencie, ale on jest trochę taką wręcz tykającą bombą, którą trzeba sprawdzić, czy nie jest aktywna na SOR-ze.

I nagle się okazuje, że ten pacjent musi przejść cały ten proces diagnostyczny na SOR-ze z dość rozbudowanymi zasobami, bo w momencie, kiedy my go wypuścimy albo przekażemy na izbę wytrzeźwień, to my musimy być pewni, że nic mu nie zagraża.