Mentionsy

Otóż bankowanie snu, czyli dłuższy sen przez kilka nocy przed okresem, w którym prawdopodobnie będziemy spać mniej, może być skuteczną strategią według niektórych badaczy.

A moim gościem jest dzisiaj pani doktor Aleksandra Karykowska, Instytut Dobrego Snu oraz Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu.

Ja myślę, że my jako społeczeństwo jesteśmy chronicznie niedospani i bardziej nadrabiamy niedostatki snu, niż śpimy na zapas.

Także to bankowanie z perspektywy badacza snu jest troszeczkę, no powiedzmy, kuszącą propozycją dla zwykłego Kowalskiego, natomiast dla badacza niekoniecznie udowodnione biologicznie, naukowo.

Z innego trybu życia, czy raczej z naszej chęci, żeby urwać sobie trochę snu, bo są ciekawsze rzeczy niż spanie?

Jest taka tendencja w kierunku tego, że rzeczywiście zauważa się, że ten sen jest ważny i naprawdę bez snu nie jesteśmy w stanie dobrze pracować.

I preferujemy pewne godziny snu, w zależności właśnie od osoby one się mogą zmieniać, więc tutaj wymuszanie pewnego, pewnej rutyny, na przykład wstawanie o wczesnych porach w tygodniu,

Czyli nie nadmiar czasu w łóżku nas leczy, ale odpowiednia kondensacja tego snu.

I w tych ostatnich fazach snu my wydłużamy sobie ten sen płytki, tę fazę N1, N2, taki sen przerywany o niskiej wartości regeneracyjnej, więc tak naprawdę śpiąc dłużej wcale nie musimy być lepiej zregenerowani i lepiej funkcjonować kolejnego dnia.

Właśnie to jest zabawne, że my z perspektywy właśnie medycyny snu, temu pacjentowi, który przychodzi do nas z takim problemem, że nie może wieczorem zasnąć, zalecamy kłaść się spać później, bo my musimy przestać kojarzyć łóżko z miejscem tortur,

Dlatego z perspektywy normalnego, szarego człowieka, który po prostu chce sobie nadrobić, nie ma wystarczającej aktywności fizycznej w ciągu dnia, bo rzeczywiście ten wysoki poziom aktywności podnosi nam poziom adenozyny, czyli takiej substancji, która odpowiada za presję snu.

No i teraz to, co jest niezwykle ważne, to pani mówi o tej rutynie, tej regularności, takiej dyscyplinie wobec snu, jeśli takiego sformułowania mogę użyć.

I godziny uciekają i potem z tego właściwego snu, o którym mówiliśmy, że te 6-7 godzin to jest takie minimum, robi się 5 i wtedy już organizm jest w niedośnie, już nie ma skąd tego nadrobić.

Z perspektywy medycyny snu, bardziej ważna jest dla nas godzina wstawania, niż godzina kładzenia się do łóżka.

kotwicę snu i będziemy wstawać regularnie o tych samych porach, to siłą rzeczy organizm będzie każdego dnia

W bardziej regularnych porach odczuwał potrzeby snu.

Jeżeli nie czujemy potrzeby snu, to nie stresujmy się tym.

Po prostu róbmy coś, co nas w jakiś sposób relaksuje, odciągnie te nasze myśli od takiego perfekcjonizmu dotyczącego snu, bo niestety mamy taką tendencję teraz.

To się nawet już nazywa ortosomnią, czyli takie nadmierne śledzenie snu, które wywołuje u nas frustrację, że ten sen nie jest tak idealny, jak byśmy chcieli.

Bardziej bym stosowała te urządzenia do monitorowania naszej aktywności, bo ona poprawia jakość snu i zwiększa ilość snu głębokiego, który rzeczywiście nas regeneruje, a my go mamy najwięcej w pierwszej części nocy.

Więc wydłużanie tego snu w kolejnych godzinach nocy, czyli głównie nad ranem,

Czyli taka poranna kropka, stop, koniec spania, która jest jednocześnie kropką, która trochę walczy z lenistwem i niechęcią do tego, że trzeba się o danej porze zebrać, jest tym sposobem, który sprawi, że jakość snu się może zdecydowanie poprawić.

Ustalamy stałą godzinę wstawania, natomiast jeżeli wieczorem nie czujemy się senni, to nie zmuszamy się do tego snu.

Pani doktor Aleksandra Karykowska, Instytut Dobrego Snu oraz Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu.