Mentionsy

Ten doraźny kryzys tak, ale nie pytanie o to jaka jest w ogóle przyszłość amerykańskiego zaangażowania w Europie, jak ona trwała jest i nie co do pytania jaka jest przyszłość europejskiej części tak zwanego europejskiego filara NATO.

Natomiast stała, uważam, że to jest mniej prawdopodobne z tego powodu, jak wygląda polityka amerykańska.

Ale panowie, bo jedna rzecz kompletnie, mam wrażenie, mi się nie spina, mówiąc tak kolokwialnie, bo z jednej strony słyszę naszych ważnych polityków, którzy mówią, nie lata, miesiące dzielą nas od tego, że może dojść do konfliktu ze strony Rosji, to może być konflikt hybrydowy, to może być atak na którejś z państw NATO.

Ale panowie mówicie wszyscy o tym, że mamy potencjał, że jest szansa, że generalnie mamy możliwości jako Europa, ale potencjał potencjałem, natomiast mówimy o dzisiejszych możliwościach.

A nie zapominajmy, że przecież taki sojusz jak NATO jest przecież sojuszem jakim?

Wyjdą z NATO.

Te kraje, które tutaj wchodzą w grę, są wszystkie w NATO.

I to się będzie rozgrywało w tej europejskiej części, w europejskim filarze NATO.

Jest struktura gospodarczo-polityczna, którym jest Unia Europejska, a paralelnie do niej jest struktura polityczno-militarna, wojskowa, czyli NATO.

Większość krajów natowskich to są kraje Unii Europejskiej, nie zapominajmy o tym.

Ale najważniejszym krajem NATO są Stany Zjednoczone.

Dlatego, że miała zawsze wiodącą rolę, ale z tej roli będzie schodzić i kraje europejskie będą brały na siebie większy udział w zarządzaniu NATO.

Czyli w tej części kierowniczej, planistycznej, bo NATO, struktura dowódcza natowska nie ma swoich sił zbrojnych.

Mówiąc kolokwialnie, struktura unijna daje pieniądze, a struktura natowska zarządza siłami zbrojnymi, planuje i prowadzi operacje.

Natomiast jest jeszcze jedna rzecz.

My musimy zdawać sobie sprawę i uwierzyć we własne siły, że my jako Europejczycy, jako kraje natowskie, bo jak słyszę, że mówimy, że NATO powinno... NATO to my.

Będąc żołnierzem Wojska Polskiego byłem i jestem żołnierzem NATO, więc trzeba tą identyfikację mieć i stwierdzić, że tak, poradzimy sobie, że zmniejszenie zaangażowania amerykańskiego i przekierowanie na Azję nie jest dla nas tragedią.

Natomiast czasami z powodów politycznych trzeba podejmować decyzje nielogiczne z militarnego punktu widzenia, bo to polityka czasami tego wymaga.

Natomiast ja też buntuję się przed taką wizją, że nagle my doświadczymy takiego konfliktu, jak było w II wojnie światowej albo jest na Ukrainie.

Nie wiem, czy to nazywać trzeba zdradą, natomiast nie ma wątpliwości, że my jesteśmy narodem, któremu pewnie najtrudniej przychodzi przyjąć do wiadomości, że Amerykanie

Takich rządzących, a widzimy takie trendy w Europie i tu możemy podać, odpuścimy sobie Polskę, możemy podać przykład Niemiec, Francji, ostatnie deklaracje Marine Le Pen, która mówi, że tak, Francja powinna wyjść ze struktur natowskich, tak, a jest silną potencjalną kandydatką albo jej stronnictwo do przyjęcia władzy przy wyborach prezydenckich.

Mieć za partnerów rządzących w krajach Unii Europejskiej i NATO tych, którzy będą z nią kapatybilni i będą wspólnikami w dziele rządów autorytarnych, dyktatorskich, co po części widzieliśmy na Węgrzech.

Czy naszym tym poczuciem, i jak to Amerykanie na to też patrzą, bo to też zauważają, tak naprawdę pamiętajmy, że gwarantem Unii Europejskiej jako takiej, jeśli chodzi o bezpieczeństwo, jest przede wszystkim NATO.

Ta kwestia tej zdrady, czy naszego poczucia potencjalnej zdrady i to, że Amerykanie to widzą, ale proszę zwróćcie Państwo uwagę, że to w pewien sposób nam potwierdza, bo skoro Amerykanie piszą, że to scali w jakiś sposób Polskę ze swoimi sąsiadami, ze swoimi sojusznikami, tak w NATO, jak i w Unii Europejskiej, to znaczy, że w jakiś sposób może im zależy, żebyśmy do końca

Pańskim zdaniem najważniejsze decyzje zapadną w lipcu podczas szczytu NATO w Turcji.