Mentionsy

Spójrzmy teraz na przeszłość Unii Europejskiej i NATO.

Czy to NATO i ta Unia Europejska, organizacje, do których wstępowaliśmy, to jest to samo NATO i ta sama Unia Europejska, co wtedy?

Czyli jesteśmy w takim okresie przejściowym, stare sojusze, one nadal są ważne i nadal trzeba je kultywować, natomiast już charakter tych relacji będzie podlegał daleko idącym zmianom.

przyjazne, jest dla nas dobre, a z drugiej strony ta strategiczna autonomia Unii Europejskiej, czyli coraz większy rozdziew pomiędzy polityką Stanów Zjednoczonych a europejskimi państwami NATO.

Ta polityka na poziomie państwowym może szybciej reagować, natomiast polityka na poziomie unijnym, choćby z faktu, że mamy tutaj do czynienia ze wspólnotą państw, które muszą podstawowe decyzje podejmować jednomyślnie, ona konsumuje znacznie więcej czasu, jest znacznie mniej elastyczna i znacznie mniejsze ma pole sprawczości.

Natomiast jeśli chodzi o Pakt Północnoatlantycki, tu w ogóle relacje ulegają zmianie.

Stąd zresztą wypływają te wezwania do zwiększenia wydatków i zdolności wojskowych sojuszników, zwłaszcza położonych w takich punktach na świecie, jak wschodnia flanka NATO, czyli

Widzimy, panie Marku, z tych pana analiz, że te nazwy, które wciąż istnieją, nie zmieniła się nazwa NATO, nie zmieniła się nazwa Unia Europejska, a jednak ta forma, która istniała 25 lat temu i ta forma, która istnieje dzisiaj, mimo że takie same, są zupełnie inną napełnione treścią.

Natomiast fakt, że ona następuje już jest gołym okiem.

Mówiliśmy o przemianach, jakie przechodzą te bloki i Unia Europejska i NATO.

Moim zdaniem NATO będzie zmierzało w stronę wzrostu znaczenia takich formatów, które określa się mianem koalicji chętnych.

No bo jeżeli już niecałe NATO reaguje, tylko państwa na przykład najbardziej zagrożone ewentualną agresją ze strony Federacji Rosyjskiej, to jest oczywiście jeden tylko z kierunków ważnych z punktu widzenia bezpieczeństwa świata euroatlantyckiego, to te państwa, które są bardziej zagrożone, które czują się bardziej zagrożonymi, będą musiały więcej wymagać od siebie.

Państwa zagrożone wschodniej flanki NATO będą więcej wydawały, a w związku z tym model socjalny w tych państwach siłą rzeczy będzie uboższy niż na zachodzie Europy.

będą uważały za celowe zwiększanie wydatków wojskowych i to będzie powodowało wewnętrzne turbulencje w Unii Europejskiej, no bo my jako Polacy, ale cała Europa Środkowa czy wschodnia flanka NATO będziemy mieli do wyboru albo przeznaczamy pieniądze na bezpieczeństwo kosztem

Natomiast ceną niepowodzenia w tym zakresie może być samoistnienie państwa polskiego.

Natomiast jeżeli w ogóle myśleć o takim rozwiązaniu, to raczej w jakiejś konfiguracji sojuszniczej, a nie indywidualnej.

Nuclear sharing być może tak, natomiast nuclear sharing zaczyna się najpierw od rozbudowy zdolności konwencjonalnych i ja bym na tym koncentrował na najbliższe lata zadania państwa polskiego.