Mentionsy

ale nadal pozostaje to nadzwyczaj trudna misja z punktu widzenia operacyjnego, to znaczy międzynarodowe siły pokojowe wkraczając na teren będą się musiały zmierzyć z niechętną częścią populacji, z Hamasem, który nie uznaje czy też nie akceptuje obecności sił międzynarodowych, sił pokojowych, bo jasnym jest, że one wkraczają tam po to, żeby

Co na to wszystko, jak powinien reagować Hamas, albo w jaki sposób można postrzegać to, co oni przyjmują, albo też akceptują, albo też w ogóle stoją trochę, jak zawsze w takiej sytuacji, nie do końca usatysfakcjonowani taką rezolucją i takim obrotem sprawy?

Hamas, w jakiś sposób uzyskawszy już zawieszenie broni, jest mniej pokorny na naciski, czy mniej skłonny przyjmować naciski płynące ze strony krajów muzułmańskich, a w szczególności Kataru czy Turcji, z którymi utrzymuje relacje.

I o ile jeszcze, gdy toczyła się operacja kinetyczna Izraela i wojna była w aktywnej fazie, Hamas wypowiadał się pozytywnie wobec tak zwanego planu Trumpa, który stał się podstawą dzisiejszej rezolucji.

O tyle już dzisiaj przywódcy Hamasu, a także pojawia się tam kilka głosów, pojawiają się też głosy palestyńskie z Gazy spoza tej partii, wskazują na to, że to ugrupowanie nie przyjmuje tego planu, w szczególności ten punkt mówiący o tym nadzorze międzynarodowym.

Jest kwestia rozbrojenia i wprowadzania sił policyjnych niezwiązanych z Hamasem.

Natomiast pytanie, czy w takich jednak niejasnych i trudnych warunkach niepełni rozbrojonego Hamasu, częściowej ciągłej okupacji strefy gazy przez Izrael, bo pamiętajmy, że ona się nie zakończyła,