Mentionsy

Wracamy do tego, co wydarzyło się w ten weekend w Australii.

Wiecie o tym doskonale.

Dwóch napastników otworzyło ogień do ludzi, którzy świętowali pierwszy dzień Chanuki.

Były żołnierz, autor podcastu i kwartalnika na celowniku.

Premier Australii mówi o bohaterstwie, media mówią o bohaterstwie tego człowieka.

Niewątpliwe bohaterstwo, ale pytanie, czy tak się powinniśmy zachowywać w takim momencie?

I chętnie bym powiedział, że zalecam ewentualnie takie zachowania tym, którzy pewne przeszkolenie mają, ale z drugiej strony może się okazać, że takiej osoby nie ma i tak naprawdę...

takie osoby też są potrzebne, więc ciężko tak naprawdę powiedzieć, czy zalecałbym osobom, które naprawdę nie mają pojęcia, jak się za to zabrać.

No tu taka ciekawostka, bo wyglądało to na materiałach filmowych, jakby ten pan miał pewne przygotowanie, bo, że tak się wyrażę kolokwialnie, ruchy mu wyszły, a potem się okazało, że media donosiły, że żadnego przygotowania tak naprawdę nie miał.

Tak, tak, bo potem się okazało, że to 43-letni właściciel sklepu z owocami, Ahmed Al Ahmed, w ten sposób, no nie wiem, instynktownie zaatakował tego napastnika.

Ale przypomina to też sytuację, panie redaktorze, kiedy w Wielkiej Brytanii na jednym z mostów też terroryści podejmowali pewną próbę i tam Polak wykorzystując, zdaje się, że też pracownik jakiejś restauracji,

Jeśli dobrze pamiętam, wykorzystując elementy tak naprawdę ozdobne tegoż mostu, potrafił zatrzymać na dystans i skutecznie też odpierać, czy nawet w jakiś sposób neutralizować jednego z terrorystów.

Ale patrząc na to, co zrobił ten właściciel sklepu z owocami w Sydney, Pana zdaniem, jak powinniśmy się zachowywać?

Właśnie generalnie położyć się na ziemi, nie reagować, czekać spokojnie na przybycie jakiejś pomocy?

Wie pan co, tutaj jakby różne szkoły można by zastosować, bo z jednej strony w bezpieczeństwie no niestety, ale istnieje też coś takiego jak egoizm i przede wszystkim my musimy przeżyć.

że znalazł się akurat w danym miejscu, w korzystnej pozycji względem tego napastnika i to wykorzystał, bo tam było widać, że zachodzi go właśnie od tyłu i udało mu się bardzo szybko za tą broń złapać.

Nigdy nie będzie sytuacji jeden do jednego i naprawdę nie powiem odpowiedzialnie na antenie, że za każdym razem mamy się na napastników rzucać.

A pańskim zdaniem powinniśmy przechodzić przeszkolenie takie dotyczące zachowań, nie mówię o takich zachowaniach typu biernego, ale właśnie umiejętności unieszkodliwienia napastnika?

Panie redaktorze, nie wypominając ani panu, ani mnie wieku, ale jesteśmy mniej więcej z podobnego pokolenia.

Ale wydaje mi się, że pewne podstawy, jeśli chodzi właśnie o bezpieczeństwo własne i najbliższego otoczenia, powinny być w programie.

To nie muszą być etatowi pracownicy w szkołach, ale być może program jednak, zwłaszcza właśnie pod kątem szkół średnich, bo przecież jest to edukacja obowiązkowa, być może powinien być zmodyfikowany w ten sposób.

aby te zagadnienia, praktyczne również ćwiczenia, się znalazły od pierwszej pomocy, być może i nawet wstępną obsługę broni, przecież też się chodziło na szczelnice i nawet z KBKS-ów.

Wie pan, bardziej mi chodzi o to, bo my zawsze byliśmy uczeni i tak nam wielokrotnie też specjaliści od spraw bezpieczeństwa mówili, że przede wszystkim zachowaj spokój i zachowaj pewnego rodzaju bierną postawę.

które my słyszymy z ust specjalistów od bezpieczeństwa.

Tak jak powiedziałem, to wszystko tak naprawdę zależy od sytuacji.

Jeżeli mamy możliwość, a z drugiej strony nie mamy też wyjścia zachować się inaczej, no to wtedy jak najbardziej taki atak jest racjonalny.

Z drugiej strony nie chcę tu wchodzić w pewne teorie, którymi mógłbym zanudzić, ale w terroryzmie mamy takie pojęcie falowości i kiedy z terrorystami poprzedniej fali można było w jakiś sposób negocjować, oni stawiali jakieś żądania, zakładnicy owszem czasem ginęli,

ale była też duża szansa jednak na przeżycie, to wtedy być może ta walka nie była taka zasadna.

Przy tych terrorystach czwartej fali, a ten człowiek najpewniej już widział, że ile strzałów padło, że jest to jeden z napastników, najpewniej też nie wiedział tak naprawdę ilu, jednak podjął ten trud skuteczny i tutaj też ciekawe, bo na to też trzeba zwrócić uwagę, że policjanci, którzy potem obezwładnili sprawców, jeszcze musieli tak naprawdę ich bronić przed samosądem.

atak, czym innym jest naprawdę strzelanie do celów oddalonych, czy celów indywidualnych, na których akurat nam zależy ze względu na nazwisko, stanowisko danej osoby, funkcję i tak dalej.

karabinki czy karabiny maszynowe naprawdę, naprawdę można wyrządzić dużo większą szkodę i no zakładając, że przy tak naprawdę takim, no nie chcę powiedzieć, że tłumie, ale jednak sporej zbiorowości w tym miejscu, no to wykorzystując właśnie tego typu broń, 16 ofiar i tak jest, wydaje mi się, jak brzydko to nie zabrzmi liczbą małą i myślę, że mimo wszystko w całym tragizmie tejże sytuacji

W Australii w tej chwili ta dyskusja jest bardzo głośna, bardzo poważna z oczywistych powodów.

Czy lepiej, żeby obywatel miał dostęp do broni, żeby mógł ewentualnie zareagować w tak niebezpiecznej sytuacji, czy lepiej, żeby tej broni było jak najmniej, żeby dostęp do niej był właśnie bardzo trudny, żeby się nie zdarzali tacy napastnicy, którzy korzystając z karabinów wojskowych mogą strzelać do zwykłych ludzi.

Panie redaktorze, zadane pytanie, nie mam pewności, czy jest dobrze zadane, bo stawia sprawę bardzo mocno jedynkowo, czyli albo idziemy w jedną ekstremum, albo w drugie.

Ja bym mimo wszystko szukał pewnego półśrodka, nawet już osoby, które mocno lobbowały za bardzo zliberalizowanym dostępem do broni, też zmieniają zdanie.

Więc to wcale też nie jest do końca rozwiązanie.

Z drugiej strony może trzeba trochę uwolnić, ale mimo wszystko pod pewną kontrolą badania, badania regularne, bo nie zapominajmy, że podnosi się od jakiegoś czasu także zdrowie psychiczne dzieci i jest zagrożone, że nie dbamy.

Fachowcy, psycholodzy, psychiatrzy bardzo mocno to podnoszą, ale nie zapominajmy też w tym wszystkim o dorosłych i ja daję takie trzy bardzo mocne negatywne bodźce kontroli.

Prawda jest też taka, wbrew temu, co mówią niektórzy, wcale nie jest tak trudno broń tak naprawdę w Polsce legalnie uzyskać.

Z bronią bardzo długo, przez lata pracowałem, uczyłem też tak naprawdę posługiwania i używania i walki przede wszystkim też bronią.

codziennie z tą bronią tak naprawdę pracowali.

Więc wydaje mi się, że mimo wszystko nie tylko egzekwować, że na zasadzie, że co jakiś czas, nie wiem, rzucam teraz, co 12 miesięcy trzeba przechodzić te badania również u psychologa i psychiatry, ale żeby też była pewnego rodzaju opieka dla tych osób, bo to, że ktoś ma pewien problem, to nie znaczy, że

Ja wiem, że to teraz jest duże słowo, co powiedziałem i może niektórzy mogą być zdziwieni, ale tak naprawdę nie wiemy w jakiej kondycji psychofizycznej każdy z nas obudzi się jutro i do jakich dziwnych myśli i wniosków być może...

Pan Artur Dubiel, ekspert do spraw bezpieczeństwa narodowego, Uniwersytet WSB Merito, były żołnierz, autor podcastu i kwartalnika na celowniku.