Mentionsy

No, z chłopakami nie gramy, każdy poszedł w swoją stronę.

Jeden z utworów właśnie, ten mała, często był używany.

To był jednorazowy projekt faktycznie stworzony dla mojego taty, który zmarł w 2016 roku i on śpiewał piosenki Seweryna Krajewskiego.

Wystarczył jeden jednorazowy taki?

Ja stwierdziłem, że to nie chodzi o to, żeby jakoś to komercjalizować w jakiś sposób, tylko to ma być jedno takie wydarzenie.

kiedy tam pojechałem po raz pierwszy pomieszkać, a później przygotowywałem tam co miesiąc i co miesiąc grałem po pubach na weekendach, a potem na dniach tygodnia chodziłem codziennie na jam sessiony, poznawać ludzi, trochę z nimi improwizować, grać i dzięki temu udało się gdzieś tam zapoznać jakąś szerszą grupę osób w tym środowisku muzycznym.

To tak na 30 takich miejsc jedno może się odezwało, tak?

Więc jeszcze tylko z tym tekstem na przykład chciałem dopowiedzieć, że musiałem się posiłkować moim takim przyjacielem tamtą, który też się wywodzi z poezji i pamiętam, że odwiedził mnie tylko, żeby sprawdzić błędy, czy są jakieś po angielsku, bo wiadomo, że przecież jestem tutaj z Pytrkowa, więc ten angielski jest nabyty.

I jak zaczął sprawdzać, to tak przeszliśmy linijkę po linijce i zapytał się mnie, co chciałeś powiedzieć w tym zdaniu.

Więc tekst, powiedzmy, jest współautorski, ale jeśli chodzi o muzykę, aranż i tak dalej, to faktycznie to jest już gdzieś tam mój pomysł.

Więc ja miałem tą przyjemność właśnie z racji tego, że chodziłem na te jam sessiony, to też poznałem człowieka z Abbey Road, czyli z tego studio klasycznego i on mi zaproponował nagranie właśnie Epki, czyli pięciu utworów u niego, tam w jednym z pokojów, bo to jest bardzo duże studio.

Bo moje pierwsze jest Ed Sheeran.

Ed Sheeran?

Ja bym powiedział, że bardziej Damien Rice.

A też długo z tym zwlekałem studia, bo w sumie jeszcze mogę powiedzieć o tym, że jeszcze studiowałem przecież w Łodzi.

I właśnie powiem ci, że to było bardzo uwalniające, żeby to napisać i o tym powiedzieć.

To nie jest najmądrzejsze pytanie, pewnie z uwagi na to, że chcesz zaatakować jedynek brytyjski.

I przecież wiadomo, że to jest taka historia powiedzmy nie do końca do opowiadania, natomiast to co można powiedzieć to to, że faktycznie łatwiej jest krócej.

zaczęło się od U2, potem gdzieś tam jam bardzo mocno, później była taka artystka Georgia Smith i cała scena soulowa powiedzmy, a teraz tak właściwie to trochę popół, trochę rocka właśnie też jeszcze i tak sobie to mieszam, nie?

A powiedz tak szczerze Mateusz, na co liczysz?

No trzeba by jednak mieć jakiś przebój, pewnie, tak, koncertować, zarabiać na tym pieniądze.

Chociaż tak naprawdę, kurczę, ja wtedy też, jak nagrywałem tę mapkę, to bardzo czułem to, żeby to zrobić tam i to było też moim marzeniem.

Natomiast ja też się nie zamykam na to, żeby robić rzeczy po polsku, bo jednak śpiewanie po polsku w Polsce jest najbardziej spełniającym uczuciem.

Kiedyś, pamiętamy, te 10-15 lat temu byliście wy, czyli Rail.

Był taki bardzo fajny zespół, który wspominamy, Destress, młodych ludzi wtedy, licealistów z pierwszego liceum.

Bardzo bym chciał, bardzo bym chciał, bardzo bym chciał, już będę miał wtedy kilka też może utwórów po polsku, więc będzie co zaprezentować.