Mentionsy

W styczniu troszkę mnie nie będzie w Polsce, więc jeśli chodzi o spotkania autorskie, to od lutego mam w planach i oczywiście będę Państwa informował na bieżąco o wszystkich sytuacjach tego typu, no bo niczego sobie tak bardzo nie cenię, jak możliwości bezpośredniego spotkania, rozmowy z Wami.

Dla mnie ważnego, więc na pewno będę o tych spotkaniach w nowym roku informował.

Tradycyjnie dziękuję wszystkim, którzy wspierają podcast finansowo za pośrednictwem mojej strony lub Patronite.

Zachęcam do tego, żeby w nowym roku zdecydować się na takie wsparcie dla podcastu.

Ten podcast utrzymuje się tylko z takiej formy wsparcia, nie ma tu żadnych innych pieniędzy, więc tylko Wy jesteście jego wydawcami.

Dzięki dla firmy Square Advisory, radcy podatkowi i prawnicy za regularne wsparcie.

Na Patronite dzięki dla podcastu nieruchomościowego Pewny Lokal też za takie wsparcie.

No i cóż, przed Państwem rozmowa szczególna, mam wrażenie, bo z jednej strony rozmowa, która rozpoczyna nowy rok, ale z drugiej strony taka, która właściwie podsumowuje minione 25 lat.

semiotykiem kulturoznawcą z Instytutu Kultury Polskiej, no i też dyrektorem Muzeum Historii Polski, porozmawiali o tym, co właściwie przez te 25 lat, które minęło, działo się na świecie, w Polsce też, czym było to ćwierćwiecze, jakie można podsumować, czy jest jakiś mianownik, no i też oczywiście

A też dodam, że wersję pisaną naszej rozmowy znajdziecie w noworocznym numerze Tygodnika Powszechnego.

Tam można tę rozmowę przeczytać w wersji, no oczywiście okrojonej, bo tutaj rozmawiamy ponad godzinę.

Też pewne wątki, które poruszaliśmy w rozmowie nie znalazły się w rozmowie drukowanej.

No a tutaj macie całość jeden do jednego, tak jak sobie z profesorem Napiórkowskim porozmawialiśmy.

Profesor Marcin Napiórkowski gości w podcaście Skąd Inąd.

I w zasadzie też na łamach tygodnika powszechnego, bo nasza rozmowa też się ukazała już na łamach tygodnika.

Zacznę od pytania o wspomnienie.

Jest 1 stycznia 2000 roku, Marcin Napiórkowski budzi się po zabawie sylwestrowej.

Udwiło mi bardzo w pamięci, że przed Sylwestrem odwiedziłem moich dziadków bezpośrednio i tam leciał jakiś długi materiał w telewizji, reportaż o Rosji, że właśnie zmiany w Rosji.

I pamiętam, że to jeszcze w połączeniu z pluskwą milenijną, pewnie jakimś Nostradamusem, który u dziadków stał na półce, dało mi takie bardzo mocne przekonanie, że teraz to już na pewno coś się strasznego wydarzy i może po tym Sylwestrze to już się w ogóle obudzimy w jakimś zupełnie innym świecie.

Czyli miałeś jednak poczucie, że będzie się zmieniało na gorsze, tak?

Bo jeszcze gdzieś na początku, jak Putin się pojawił, to nawet wiązano z tym pewne nadzieje, że może to taki będzie człowiek, który jednak tę Rosję skieruje na inne tory, a w tym momencie już nie za bardzo miałeś poczucie, że to będzie szło w tę stronę.

Przede wszystkim ja miałem wtedy 14 lat, w związku z czym moja orientacja w sprawach geopolitycznych była jeszcze mniejsza niż teraz.

niezwykle filmowy, a zarazem prawdopodobny, że pod osłoną tej pluskwy milenijnej, tego, że wszystkie oczy zwrócone są gdzie indziej, w Rosji wydarzy się coś dramatycznego, co spowoduje upadek tego porządku, w którym już przez ostatnią dekadę zaczęliśmy się nieźle zagospodarowywać.

Porządku, który był na tyle wyjątkowy i niepowtarzalny dla moich rodziców, dziadków,

Ja się podzielę wspomnieniem, które też mam z tego poranka.