Mentionsy

Wysłałem wtedy w tym 2013 roku do 120 moich absolwentów, moich uczniów byłych zaproszenia, czy właściwie takie pytanie na kartce, czy chcesz być ciemnym typem, proponując, tak jak to Frassati zaproponował, wspólną modlitwę, wzajemną modlitwę.

Truna Frassatiego gościła w Rybniku i przyłączył się do tej grupy chłopak, który był w niej bardzo krótko, potem bardzo tragicznie skończył, ale w tą modlitwę naszą wszedł.

I on w tej chwili, jak ich zobaczył, nawet nie znając Frassatiego, chciał po prostu być wśród nich.

Patrząc na was już można skierować swoje myśli ku górze, ku postaci Pierre-Georgia Frassatiego.

Pierwsze moje spotkanie z Frassatin w 2003 roku, kiedy czytałem o nim w książce, zostawiło we mnie tylko jedną myśl, że to jest święty, który chodził po górach.

Z biegiem lat to, co odkrywałem i do dzisiaj odkrywam w różnych świadectwach, które zostały z czasów Frassatiego, to to, że to był człowiek niesamowitej uważności.

Adam, jak Frassati towarzyszy tobie dzisiaj?

Pier Giorgio odwiedzał Polskę, ale też wy odwiedzacie jego rejony, organizując Camino Pier Giorgio Frassati.

W pokoju, który jest jak kaplica, to warto dodać, stoi na środku łóżko, na którym Frassati umierał, są jego rzeczy, z których korzystał, przeniesione z Turynu, w miejscu, gdzie jego śmierć się dokonała, więc my tam wchodzimy w takim poczuciu, że jesteśmy w miejscu, które jakoś jest przeniknięte świętością, że tam się dokonało to spotkanie, o którym Adam mówił, ten najpiękniejszy moment jego życia, tam miał miejsce.

A chcąc wejść w buty Frassatiego, oprócz domu w Polone, co jeszcze jest na trasie tego kamieniu?