Mentionsy

Z jakiegoś powodu od początku, kiedy planowałem komisarza Grossa, doskonale wiedziałem, że to jest facet, który nigdy nie będzie słuchał muzyki, że to jest facet, który uwielbia ciszę.

Oczywiście mógłbym zacząć kolejny Tom Grossa od tego, że tamta sprawa wędkarza została dawno rozwiązana, teraz mamy ważniejsze rzeczy, ale myślę sobie, nie idź na atwiznę, właśnie zrób to i staraj się napisać opowieść intensywną, ciekawą o tym, co zapowiedziałeś.

Od samego początku, kiedy wymyśliłem sobie Grossa i kiedy wymyśliłem sobie to, że na każdym końcu opowieści będzie zajawka nowej historii, pomyślałem sobie, nie, musisz iść w tym kierunku.

Ja napisałem trzeciego Grossa, chciałem usiąść do napisania czwartego i ja nie byłem w stanie go napisać.

Chociaż oczywiście było też tak, że kiedy czytelnicy sięgnęli po żałobnicę, szczególnie ci, którzy znali komisarza Grossa, oni bardzo często odbijali się od tej powieści.

Sporo nowych czytelniczek i czytelników pozyskałem właśnie do moich poprzednich powieści, czyli także do Grossa i oni już wtedy nie mieli tego.

to za daleko bym nie zaszedł, gdybym pisał dzisiaj Piętnastego Grossa, a nie napisał nic innego, wiesz, żadnej innej opowieści, stand alone, czegokolwiek innego, nowej serii nie zaczął i tak dalej, i tak dalej, to myślę, że raczej bym odcinał dzisiaj liczbę przybyłych nowych czytelników do mnie, niż zapisywał ich po prostu gdzieś tam na jakiejś kartce, prawda, więc myślę sobie, że

Wiesz, każdemu bym najchętniej polecił, nie wiem, Grossa albo Marię Herman, ale ja nie mam pojęcia.