Mentionsy

A taki rozum posiada tylko stary, czcigodny doradca królewskiego dworu, szympans Bajbun Mądry.

Ha, Bajbun, tak, tak, Bajbun, stary Bajbun znajdzie radę.

Gdzie bajbun?

Poproście do nas bajbuna.

– Biegnijmy prędko i sprowadźmy bajbuna, niech nam poradzi.

– A, biegnijmy, biegnijmy, sprowadźmy tutaj bajbuna – potwierdziły bawoły.

I widocznie wysłannicy dobrze polecenie spełnili, bo nie upłynęła godzina, a już bajbun, który odbył drogę na grzbiecie zebry, znalazł się wśród zgromadzonych.

Bajbun, kiedy dowiedział się, o co go proszą antylopy, zamyślił się głęboko, a potem rzekł.

Poradź coś innego, kochany bajbunie mądry.

To nie jest dobry wybór, rzekł bajbun.

Tłumaczył cierpliwie bajbun.

krzyknął nagle bajbun.

— Poczekajcie chwilę, niech się wam przypatrze dobrze — rzekł bajbun.

Okapieść z natury bardzo puchliwa schowała się szybko poza gromadę bawołów, a tymczasem inne zwierzęta wypchnęły żyrafę przed termitierę, na której siedział bajbun.

Bajbun zrobił zręczne pętlę z kawałka liany, przywiązał ją do grubego baobabu, a potem do rogów żyrafy.

A bajbun biegał wzdłuż naciągniętej niby struna szyi żyrafy i masował jej kręgi.

Nikt jednak nie zwracał na to uwagi, bo wszyscy byli ciekawi, jak to bajbun zrobi z niej stróża.

Bajbun podbiegł natychmiast, nasady złamanych rogów owinął kawałkiem skóry i znów przywiązał do nich lianę, rozkazując słoniowi i hipopotamowi naciągnąć liny.

Kiedy wreszcie bajbun dał znak, słoń i hipopotam stanęły w miejscu.

Wychwalając wielki rozum bajbuna mądrego.

Okapi, widząc straszliwe męki swej kuzynki, uciekła w najbardziej niedostępne puszcze, nie czekając nawet na wykończenie przez bajbuna zmiany jej sukni.