Mentionsy

Zanim, korzystając z pomocy pierwszego dworzenina, hrabiego z wygnanki, wyszedł król jego mość.

Hrabio z wygnanki!

Hrabia z wygnanki zamierzał pewnie coś dodać, ale powstrzymał się.

Hrabia z wygnanki tupnął lewą nogą i oznajmił.

Hrabia z wygnanki stał już od rana pokornie za drzwiami, oczekując, kiedy najjaśniejszy pan się odsknie.

— Hrabia z wygnanki pochylił się jeszcze niżej.

Hrabia z wygnanki położył rękę na sercu i tak oto zakończył swoją przemowę.

Nie pomyliłeś się, aby hrabio z wygnanki?

Król zlazł z pieca, skinął na mioduszka, aby mu włożył buty z ostrogami, wsadził koronę na głowę i stanął twarzą w twarz z hrabią z wygnanki.

Hrabia z wygnanki chciał coś jeszcze powiedzieć, ale rozmyślił się.

Powiedział dumnie hrabia z wygnanki, wskazując na stołek.

– To wszystko jedno, Mioduszku – odparł niecierpliwie hrabia z wygnanki.

Każdy go tu opisze, a hrabia z wygnanki opis zanotuje, a potem dziaduś Kowanda powie nam, jaki to potwór zamieszkał w królewskim lesie Bąbelku.

Hrabiemu z wygnanki, ze zdenerwowania ręka drżała, zapisywał jednak pilnie każde słowo.