Mentionsy

Ja w tym roku miałem przyjemność być współkuratorem sekcji filmów Petera Weira, australijskiego twórcy.

Tę sekcję nazwaliśmy Peter Weir.

No i na przestrzeni festiwalu wyświetliliśmy właściwie wszystkie pełnometraże Petera Weira i selekcję filmów krótkich, a także

Eksperymentalny film Jakuba Duszyńskiego, Peter Weir, Sen we śnie, który był pokłosiem jego spotkania z sędziwym już reżyserem znajdującym się obecnie na twórczej emeryturze.

Dyskusja z profesorem Markiem Haltofem, profesorem Northern Michigan University w Stanach Zjednoczonych, który na zaproszenie festiwalu napisał taki obszerny esej o Peterze Weirze i ten esej został zawarty w książce, nad którą ja też częściowo sprawowałem

Opiekę ta książka została wydana przez wydawnictwo W Podwórku i ona także nosi tytuł Peter Weir – Mistyk i podróżnik i są tam także archiwalne rozmowy z Peterem Weirem, ale także znowu pokłosie tego wyjazdu Jakuba Duszyńskiego w postaci nowego materiału, także książkę serdecznie polecam.

No a po seansie bez lęku właśnie z Markiem Haltofem porozmawialiśmy o całej twórczości Petera Weira, tego niezwykłego twórcy, który niedawno ożył znowu na polskich ekranach dzięki ponownemu wprowadzeniu na te ekrany pikniku pod wiszącą skałą, więc za chwilkę wysłuchacie tej rozmowy.

Bardzo popularny film Petera Weira z 1989 roku i po nim odbyła się dyskusja i był to także pokaz z opcją audiodeskrypcji, a zatem brały w nim udział osoby niewidome, niedowidzące, no i z nimi także rozmawialiśmy po

Mianowicie pan Jan Olszewski wystawił filmowi bez lęku Petera Weira nie szóstkę, tylko siódemkę, czyli przekroczył skalę.

Jest to film także bardzo mi bliski, film, który powstał dość mocno pod wpływem polskiej kultury, bo co prawda jest adaptacją powieści Rafaela Iglesiasa, ale sam Weir mówił, że w trakcie pracy oglądał dosyć mocno Kieślowskiego, Dekalog, Podwójne Życie Weroniki.

Polski, ale Weir wtedy go wysłuchał i właściwie cały finał filmu bez lęku zorkiestrował pod muzykę

Petera Weira, Mistyk i podróżnik, to oczywiście wytrwałych zapraszamy jeszcze na 20.30,

Jest to książka także uzupełniona o trzy archiwalne wywiady z Weirem i o nowy,

I także napisałeś pierwszą polską książkę o Peterze Weirze i popularyzowałeś kina australijskie.

Czy pamiętasz, jak Weir był tam wtedy postrzegany po tych sukcesach takich jak Rok Niebezpiecznego,

Moja książka o filmach Petera Weira, która wyszła w 1996 roku, wyszła tylko po angielsku, wyszła w Nowym Jorku, w Stanach.

Nigdy jej nie przetłumaczono, także właściwie dopiero pewne fragmenty tego, co pisałem o Weirze, znalazły się w książce o kinie Australii.

Były teksty Adama Garbicza o krysztale Petera Weira.

Także ja tam wyjeżdżałem wiedząc, że jeżeli cokolwiek będę robił związanego z kinem australijskim, to będzie to na pewno Peter Weir.

I postanowiłem napisać o jego filmach, o filmach Weira, ponieważ to było najbliższe.

Film i sen w filmach Petera Weira, tak się nazywała ta moja skromna praca, ale to były początki.

Tym samym też wpłynął na losy Weira właśnie i wielu innych australijskich filmowców.

Bruce Beresford, który nawet ukradnie Weirowi Oscara w 1989 roku, bo to będzie taki australijski rok, kiedy po Oscary będą się ścigać Stowarzyszeniu Umarłych Poetów i wożąc panią Daisy właśnie Beresforda, wtedy Beresford wygra ten wyścig.

Weir jeszcze niemal 30 lat, kiedy kręcił piknik i nie mógł też wiedzieć, jakie będą konsekwencje, jak ten film rzeczywiście potem się odbije szerokim echem.

Powiedz chociaż troszkę o takich korzeniach Weira, o tym, skąd on przychodzi, z jakiego też