Mentionsy

Przy drugiej bramce Rice'a powtarzałem je na głos jakieś 30 razy i każde jedno powtarzenie brzmiało inaczej.

Pokazuje, jak dobry jest ten ball striking Declana Rice'a.

A u Declana Rice'a, no to okej, mówimy o zupełnie czymś innym, ale nawet na tym najwyższym poziomie rzadko kiedy zdarza mi się widzieć u niego podanie, które jest nieczyste.

Tam Timber tak ładnie zawiesił dośrodkowanie na Rice'a, Portua tam podwójną interwencję zaliczył.

Ja jak dobrze kojarzę, to w tych dwóch doświadczeniach Saki w ziemi, Merino czekał jakby w drugie tempo na piłkę, bo tam te akcje kolejno zamykło chyba Rice i Martinelli, że byli najbliżej do piłki, a Merino czekał tak jakby...

Jeszcze też często widziałem, że była korzystana taka droga, żeby zagrać do Rice'a albo Odegarda, którzy schodzili gdzieś tam do boku, trochę poza ten blok, powiedzmy, w którym był ustawiony Real, tylko tak schodzili właśnie do boków i pokazywali się, tam szukali wolnych przestrzeni, co było szczególnie, myślę, pożyteczne dla Rice'a.

Tutaj pomagał bardzo Majstowicz z Kelly, który schodził do środka pola i tam powstawała taka trochę, zanim zbiegał Rodrigo i tam Rice miał większość takiej wolnej przestrzeni.

Tak zresztą padła trzecia bramka, bo Rice właśnie znalazł się w takiej, no hektarze miał wolnej przestrzeni.

Rice tam miał pół boiska wolnego.

I Real Madryt był kompletnie zaskoczony, że Rice takie coś potrafi.

Vinicius sobie stały patrzył, jak Scali przekala piłkę od Rice'a.

A jeszcze odnośnie tych rzeczy, o których mówiliśmy, a propos tego na przykład trzeciego gola, gdzie Rice miał mnóstwo przestrzeni, to też wydaje mi się, że to był efekt po części Michele Merino.

Generalnie, gdyby nie te rzuty wolne Rice'a, to właśnie powinno być o tej bramce, bo wykończyć w taki sposób, takim kątem do bramki, to jest naprawdę wielka sztuka.

I koniec końców skończyło się to tym, że Arsenal z tej sekwencji chyba nie tracąc piłki, wywalczył rzut wolny, który finalnie stał się golem Declana Rice'a, bo chyba ten gol był w 50.

Po pierwszej połowie miał jedno takie świetne podanie przez linię pomocy i obrony Realu, które było chyba do Rice'a i Rice tam próbował to jakoś zamykać, w sensie próbował dograć to na piąty metr, ale nic tam z tego nie wyszło, ale coś co mnie bardzo umożliwiło, to jak on potrafi, jak Janek mówił u siebie na filmie, zagrywać pomiędzy dwóch piłkarzy przestrzeń.

W sensie też widziałem chyba jakiś post znowu nawiązujący do dziewczyny Declana Rice'a.

Mianowicie Declan Rice.

Mamy na liczniku godzinę 23, a o Declanie Rice jeszcze praktycznie nie powiedzieliśmy nic, nic i to jest...

To może ja zacznę, jako że mam koszulkę z DKM Rice'em.

To był mecz i od razu była teoria potwierdzona, więc z tego się już potem trzymaliśmy, ale Rice jest odporny nawet na to.

I ja ogólnie mam takie przemyślenie też o Declanie Rice'ie, że

Declan Rice wtedy rozkwita, wtedy jest zawodnikiem, który jest bezcenny w takich meczach, bo on właśnie w tych meczach

Panie Janie, jak to było wyjątkowe ze strony Declana Rice'a i jak to jest wyjątkowy piłkarz, bo też znasz go nie od wczoraj i jeszcze kojarzysz go z West Hamu, więc masz jeszcze powiedzmy nawet szersze pojęcie o Declanie niż kibic Arsenalu.

Ok, nie ma z nami mojego taty, ale oglądaliśmy wspólnie debiut Teclana Rice'a w West Hamie.

I wierzcie mi lub nie, ale po tamtym meczu, po tamtym dość szybkim wejściu i też jakby... Ok, to jest tak, że znałem Teclana Rice'a wtedy też jakby z Akademii West Hamu, bo tam widziałem go kilka razy, ale wtedy powiedziałem mojemu tacie, że to jest pomocnik, który kiedyś będzie... No w ogóle...