Mentionsy

Pokazali ją układając w takich sekwencjach tematycznych dominujących w twórczości Chełmońskiego, a więc zaczynała się wystawa tematyką ludową z obrazem Babie Lato na samym początku.

Ja od początku wiedziałam, że chcę ją ułożyć w takim układzie klasycznym, chronologicznym, jak to wielokrotnie mówię, dlatego że ta twórczość Chełmońskiego bardzo temu sprzyja.

A więc układając tę wystawę Chełmońskiego od samych początków w Warszawie, które miało miejsce w Warszawie w 1869 roku, artysta zadebiutował w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych.

No i odnotowałem czytając, że pani skupiła się na tym wczesnym okresie twórczości Chełmońskiego.

Także ten etap badań związany z tym okresem, można powiedzieć, miałam za sobą, a byłam ciekawa, jak ta pracownia czy dzieła samego już Chełmońskiego, bez obrazów Witkiewicza i Chmielowskiego, jak te dzieła ułożą się w przebiegu całej twórczości Chełmońskiego.

I tu trzeba powiedzieć koniecznie, że inaczej niż większość malarzy, którzy, polskich malarzy, którzy niebawem już, właściwie od początków, od lat osiemdziesiątych będą wybierać Paryż, głównie Paryż, nie Monachium, jak przedtem było właśnie w generacji Chełmońskiego jako miejsce swojej twórczości, to wyjazd do Paryża zawsze był związany z koniecznością czy chęcią podjęcia studiów artystycznych.

Jakby kulminowało w pracowni w Hotele Europejskim i kulminuje dalej w pierwszych latach paryskich i to jest ten okres wielkiego też sukcesu finansowego Chełmońskiego.

Zarobki, które podaje w tym swoim opracowaniu pan Głowacki, zarobki Chełmońskiego uplasowały go, to jest nieprawdopodobne, średnio rocznie, w tym pod koniec lat 70., na początku 80., w przedziale około 0,5% najlepiej zarabiających ludzi we Francji.

Mamy, no niestety mamy to i to rzeczywiście, bo to monachium to był okropnie trudny okres dla Chełmońskiego i też Witkiewicza, wówczas także wspólnie mieszkali.

Powiedzmy pani dyrektor, bo to może ciekawić też szczególnie poznańskich czy wielkopolskich słuchaczy, o Chełmońskiego Poznańskiego.

Czy jeśli mamy, to co mamy, jeżeli chodzi o twórczość Chełmońskiego?

Mamy siedem obrazów Chełmońskiego.

To jest, to znaczy tak, po warszawskiej kolekcji to jest dużo, bo krakowska kolekcja Chełmońskiego liczy, nie pamiętam dokładnie ile, ale to jest porównywalna, to jest ta skala.

Chełmoński jest artystą lubianym przez kolekcjonerów i szczęśliwie doświadczyliśmy takiego czasu, gdy obrazy Chełmońskiego po przełomie, gdy Polska się wzbogaciła,

Od lat 2000 zaczęły wracać do Polski, bo tu był najlepszy rynek na Chełmońskiego.

Czyli ciągle finansowy sukces Chełmońskiego, nieustający.

Decydując się w gronie kuratorów na wystawę Chełmońskiego, myślę, że nikt z nas nie przewidział aż takiego sukcesu.

Całej spuścizny artystycznej oeuvre, jak to się pięknie mówi, Chełmońskiego.

Bardzo interesujący tekst, poświęcony kontekstom europejskim, monachijskim, paryskim, także skandynawskim twórczości Chełmońskiego, a oczywiście jak zwykle w takich przypadkach, w przypadkach wystaw monograficznych.

Więc to też jest coś bardzo ciekawego, prawda, że ta wystawa i ta tematyka, no bo wieś, bo pejzaż, bo konie, czyli można powiedzieć tematyka w ogromnej mierze, możemy powiedzieć ludowa, prawda, jeżeli chodzi o twórczość Chełmońskiego, jeżeli nie to proszę mnie poprawiać, no tak jakoś cudownie też się

Propozycja artystyczna, czy ideowa Chełmońskiego wykraczała o wiele dalej od tego, co pozytywiści warszawscy proponowali, czy co propagowali.

Rozmowa z Marią Gołąb, kuratorką wystawy malarstwa Józef Chełmońskiego w MNP.

Bo rozumiem, że nie było wątpliwości co do tego, że mówię tutaj o krytykach, którzy pierwsze dzieła Chełmońskiego oglądają, że jest wielkim talentem.

Czytelną linią tego Chełmońskiego nie ma.

Ale chciałem zapytać jeszcze o jedną rzecz w kontekście malarstwa Chełmońskiego, mianowicie to rdzennie polska twórczość, rdzennie polska, narodowy.