Mentionsy

José Antonio Kast, bo o nim mowa, ma duże szanse na wygraną w drugiej turze głosowania, jakie odbędzie się w najbliższą niedzielę.

Jego rywalką w drugiej turze wyborów prezydenckich jest Jeannette Jara z komunistycznej partii Chile, była minister w rządzie obecnego prezydenta Gabriela Boricza.

Pod wieloma względami jest to kraj wyjątkowy.

Od tamtej pory mieliśmy takie autorytarne rządy, do których też odnosi się

Na przemian nie mieliśmy rządy prezydentów lewicowych, prawicowych.

Okazało się, że stosunkowo niewielka podwyżka cen biletowości na komunikację miejską wywołała najpierw

Dlatego, że wiele grup społecznych dołączyło do tych protestów.

I to właśnie tłumaczy, że niewielka podwyżka cen biletów, no wpłynęła, jakby zaburzyła poczucie stabilizacji.

Dlatego, że właśnie studenci czy licealiści, którzy musieli docierać, oni posiadali swoich własnych samochodów i musieli docierać

No i w pierwszych wyborach już po tych protestach, które odbyły się w 2021 roku bodajże, wygrał Gabriel Bolić, czyli taki lewicowy

Pierwsza próba była pod sztandarem lewicowej zmiany wprowadzonej przez Gabriela Boricza.

I to sprawiło również, że Gabriel Boric tych swoich postulatów nie zdążył.

Więc tutaj to było niepowodzenie, ale konsekwencją była próba po raz drugi napisania konstytucji przez środowiska bardziej konserwatywne, na czele których zresztą stał właśnie jeden z dzisiejszych kandydatów, czyli Jose Antonio Castro.

No i właśnie, i to nas wszystko sprowadza ponownie do tych wyborów w najbliższą niedzielę.

Dziennik El Mundo określił tę drugą turę wyborów jako wybór między dwoma radykałami, czyli właśnie między skrajną prawicą, a członkinią partii komunistycznej.

Czy też pani tak określiłaby ten niedzielny wyścig?

I jednak, jeżeli doliczymy do tej puli głosy oddane na prawicowych kandydatów,

Mieliśmy na tej liście siedmiu kandydatów jeszcze bardziej skrajnie prawicową osobę, więc to nie jest jeszcze taka radykalna prawica, jednak on rzeczywiście jest mocno prawicowy.

I to jest pewien paradoks, dlatego że jeżeli sobie spojrzymy na całą mapę Ameryki Łacińskiej, to rzeczywiście Chile to jest oaza spokoju na tle innych krajów, gdzie ta przestępczość rzeczywiście dużo wyższa.

Właśnie z tym związany jest wzrost przestępczości, ale też coraz bardziej niechętnie patrzy się zwłaszcza na Wenezuelczyków, którzy masowo napłynęli do

I to jest związane oczywiście z tą całą bardzo smutną historią kryzysu gospodarczego i politycznego w Wenezueli.

I tam w ciągu 10 lat 8 milionów Wenezuelczyków opuściło ten kraj, większość do Kolumbii, ale też część przecież do Peru, do Chile.

I między innymi również w Chile zagnieździł się jeden z karteli takich przestępczych, również powiązany z Wenezuelą, czyli niesławny tren de Aragua, który zwraca też tutaj naszą uwagę, dlatego że aktywni

Właśnie do Wenezuelczyków, którzy tam przebywają.

Jeżeli nie mają ustabilizowanej sytuacji prawnej.

Plan bezpieczeństwa i wskazuje na to, że te ostatnie lata, czyli lata rządów lewicowych Gabriela Boricza, to był czas, kiedy Chile się cofnęło, że teraz, tu cytuję, przestępcy są na wolności, a obywatele żyją jak w więzieniu.

Czyli z jednej strony mówimy o polityku, który chce prowadzić taką politykę twardej ręki, jeżeli chodzi o migrację, jeżeli chodzi o kwestie bezpieczeństwa.

Od lat jest raczej na czele rankingów.

Więc będzie tutaj opór spory, jeżeli takie pomysły bardzo radykalne by się, by się, no Jose Antonio Castro starał

Czy to raczej jest taki element pomijany?

Przeciwko Gabrielowi Boricowi wtedy rzeczywiście było dyskutowane i to był taki kontrargument.

Zresztą, tak jak tutaj wspominaliśmy na początku, to jest historia podobna do historii wielu chilejczyków, więc to nie jest tak, że to wiele osób jest zbulwersowanych tym, że to jest syn

Muszą zagłosować, bo inaczej, jeżeli tego nie zrobią, to będą się musieli zmierzyć z karą.

Być może jakiś, myślę, że niewielki.