Mentionsy

Jest bardzo serdeczny i opiekuńczy, co jej zdaje się podobać, więc gdy Louis zaprasza ją na randkę, ona właściwie od razu się zgadza.

Tym co rzuca się w oczy jest fakt, że Louis zdecydowanie nie oszczędza na prezentach dla ukochanej, wręcz zasypuje ją kolejnymi kosztownymi upominkami, ale jak to często bywa, to co na początku związku jest zaletą, później zaczyna być wadą, więc do kwestii rozrzutności Louisa jeszcze wrócimy, natomiast póki co Janina uważa go za księcia z bajki.

Zdrobniale nazywa go Louis Jim i też powoli zaczyna planować z nim przyszłość.

W przeciwieństwie do niej i do Louisa, bo oni akurat charakteryzują się niesłabnącym zapałem i są nastawieni na szukanie kolejnych możliwości zwiększenia dochodów.

Bardzo za nim tęskni, więc odbywa na ten temat kilka rozmów z Louis Jim, a w ich trakcie on deklaruje, że jest gotowy przyjąć chłopca, a także pomóc w opiece nad nim.

Janina i Louis organizują mu więc przyjęcie we Włoszech, w polskim kościele, a w uroczystości bierze udział podobno sam papież.

W międzyczasie Janina bez zmian pracuje jako kelnerka w tym ośrodku co wcześniej, z kolei Louis rzuca posadę barmana na rzecz prowadzenia własnej firmy.

W związku z nowymi okolicznościami Louise już bardzo upiera się na ślub, bo zgodnie z takim tradycyjnym podejściem mówi, że jak na świecie ma się pojawić ich dziecko, to oni koniecznie muszą być małżeństwem.

Janina zdecydowanie nie ma takiego parcia, ale też jej stosunek trochę się zmienia, bo już tak kategorycznie się przed tym ślubem nie broni i w końcu Louise jakoś ją przekonuje.

Louise ma obywatelstwo włoskie, więc po ślubie ona również mogłaby być zatrudniona w pełni legalnie.

We trójkę to znaczy ona, Samanta i Daniel, bo Louis jeszcze nie rezygnuje ze swojego biznesu we Włoszech i ponownie kursuje pomiędzy dwoma krajami.

W sklepie z tego co rozumiem mają jakiegoś pracownika albo pracowników, a sami większość czasu spędzają w Lubawiance, gdzie Janina zajmuje się obsługą klientów, z kolei Louis zaopatrzeniem.

Zawsze gdy przyjeżdżają na wieś, Louis przywozi jakiś alkohol albo papierosy i bez oporów częstuje domowników.

W tym miejscu dochodzimy do sygnałów mogących sugerować, że ta prezentowana do tej pory przyjazna i opiekuńcza twarz Louisa to zaledwie część jego osobowości.

Ten język ma taką specyfikę, że jest dość ekspresyjny, a Włosi mocno akcentują końcówki poprzez głośniejszą wymowę, więc też osoby z bliskiego otoczenia Janiny i Louisa uznają, że to kwestia języka, a nie tego, że on intencjonalnie na nią krzyczy.

I właśnie po takim zapoznaniu Stanisław tak opisywał Louisa.

Jak już wiemy, Louis po spożyciu większej ilości alkoholu robi się agresywny i niestety Janina również już zdążyła się o tym przekonać.

Janina racjonalizuje sobie to więc tak, że to rzadkość, poza tymi momentami Louis jest dobrym mężem, no ale nie oszukujmy się, jest czy nie jest, nie zmienia to faktu, że w trakcie tych awantur po pijaku zachowuje się wręcz skandalicznie.

Ta porywczość po alkoholu nie jest jedyną wadą Louisa, bo na co dzień jest on też bardzo zazdrosny.

Poza barem, gdy Louis jest trzeźwy, nadal układa się między nimi całkiem nieźle, no ale sam fakt, że prowadzą bar sprawia, że dostęp do alkoholu jest znacznie ułatwiony.

Do tej pory on i Louis dogadywali się dosyć dobrze, dużo razem wyjeżdżali i rozmawiali, ale teraz gdy Daniel jest nastolatkiem, to woli spędzać czas z kolegami, a on i ojczym zdecydowanie oddalają się od siebie.

Widzi, jak Louis traktuje mamę, więc też nie pała do niego taką sympatią jak kiedyś.

Konflikty są właściwie na porządku dziennym, a Louis ma pretensje za każdym razem, gdy Daniel chce wyjść z kolegami.

Janina nieraz próbuje korzystać z pomocy policji i gdy Louis urządza awantury po alkoholu, ona dzwoni pod numer alarmowy, jednak zawsze kończy się to tak samo.

Próbuje go więc podejść z innej strony i sugeruje, żeby może udał się na terapię uzależnień, ale Louis każdorazowo odpowiada, że on nie jest uzależniony.

O dziwo Louis na to przystaje i zaczyna szykować się do wyjazdu, a Janina w międzyczasie podejmuje kolejne desperackie kroki mające dążyć do poprawy ich sytuacji.

Louisowi kupuje bilet na autobus do Włoch, więc w 1998 roku on wyjeżdża z Polski, po czym kontakt z nim kompletnie się urywa.

Ostatecznie nie wysyła więc Louisowi tych pieniędzy, a on we Włoszech spędza kolejne dwa i pół roku.

W każdym razie pewnie po cichu liczy, że Louis przywiezie z Włoch jakąś większą sumę pieniędzy.

Już niedługi czas później zauważa, że Louis nie tylko się nie zmienił, ale też, że te agresywne zachowania pojawiają się u niego coraz częściej i coraz bardziej przybierają na sile.

Krótko po jego powrocie dochodzi do barowej bijatyki, w której udział biorą właśnie Louis oraz o dziwo Daniel.

Daniel otrzymuje wyrok w zawieszeniu, z kolei Louisowi grozi kilka lat więzienia.

Na ten moment udaje się to jednak odsunąć w czasie, bo Janina jakoś za niego poręcza i póki co Louis ma dozór policyjny, więc codziennie musi się stawiać na komisariacie.

Ale wracając do Louisa, to on bardzo się boi, że znów trafi do więzienia, więc zaczyna coraz częściej wspominać o ucieczce.

Louise widzi, co ona robi i grozi, że jak nie zacznie tego brać na poważnie, to on wyjedzie sam, a przy okazji zabierze jej wszystkie pieniądze.

Po pierwsze praktycznie nie mają na to funduszy, a po drugie jest spora szansa, że Louis ich znajdzie.

Kiedyś zostawiał ją w spokoju, gdy widział, że w pobliżu jest Samanta, więc nieraz brała córkę na kolana albo na ręce jako taką osłonę, bo wiedziała, że wtedy Louis jej nie tknie.

Z jej zeznań wiemy m.in., że Louis ją bił, a gdy przychodziła ze szkoły, to nieraz zastawała mamę na klatce schodowej, bo ojciec nie chciał jej wpuścić do mieszkania.

Poza tym to nie były tylko puste słowa, bo pewnego razu na jej oczach Louis przyłożył Danielowi nóż do gardła.

Co ciekawe, Louis podobno nie wyładowywał się tylko na nich, ale stosował też autoagresję.

Ma opuchnięte oczy, wygląda jakby ciągle płakała, natomiast Louis jak zawsze tryska energią.

Wyjaśnia, że Louis był objęty dozorem policyjnym, więc funkcjonariusze pierwsze co sprawdzają, to czy w ostatnich dniach zgłaszał się na dozór.

Nikt nie ma pojęcia, gdzie Louis może się znajdować.

On powtarza właściwie to samo co wcześniej, plus dodaje jeszcze, że według niego Louis nielegalnie przekroczył granicę i raczej już go nie znajdą.

Śledczy w międzyczasie przeszukują bazy osób zaginionych, a po znakach charakterystycznych, to jest kolczyków uchu oraz tatuażach, udaje im się ustalić, że zmarły to prawdopodobnie Louis Philippe GR, którego zaginięcie zgłoszono w październiku poprzedniego roku.

W związku z takim obrotem spraw funkcjonariuszom zależy na jak najszybszym ponownym przesłuchaniu członków rodziny Louisa.

On powtarza to, co mówił wcześniej, nie wie, gdzie jest Louis i według niego nielegalnie przekroczył on granicę.

Poza Stefanem przesłuchiwani są również inni członkowie rodziny, ale co ciekawe, żadne z nich nie potrafi opisać, w jaki sposób Pianina czy Daniel szukali Louisa.

Na identyfikację jedzie Stefan, który przyznaje, że okazany mężczyzna ma takie same znaki charakterystyczne, to jest tatuaże i kolczyk, jak Louis, ale nie jest w stanie ze stuprocentową pewnością stwierdzić, że to on.

Ich sytuację rodzinną już znamy, więc części o zachowaniu Louisa oraz o tym, jak traktował Janinę oraz dzieci nie będę powtarzać, ale Daniel swoją opowieść zaczyna właśnie od tego.

Daniel nie mógł tego dłużej wytrzymać i pod wpływem impulsu wziął siekierę, podszedł do śpiącego Louisa, a następnie zaczął go uderzać w głowę.

Zresztą prawdopodobnie i tak było już za późno, bo Louis w tamtym momencie nie żył.

Janina i Daniel przykryli Louisa kołdrą, więc córka uznała, że ojciec po prostu nadal śpi.

Dosłownie tonęli w długach pozaciąganych przez Louisa i nie mieli pieniędzy dosłownie na nic.

Tak naprawdę Janina była już tak zmęczona sytuacją w domu i brakiem możliwości ucieczki, że wpadła na pomysł, aby otruć Louisa.

Później nieraz rozmawiali o planach odebrania Louisowi życia, aż w końcu w trakcie jednej z takich rozmów ktoś rzucił pomysł z siekierą.

O znak przemocy nie widzieli również sąsiedzi, którzy w swoich zeznaniach zgodnie zachwalali Louisa i ochoczo opowiadali, jaki to był miły i uczynny człowiek.

Janina w kontrze zezna później, że w jej ocenie nie było możliwości, aby sąsiedzi nie słyszeli krzyków, tym bardziej, że Louis wyrzucał ją czasem z mieszkania, więc awantury przenosiły się na klatkę schodową, ale widać nikt nie chciał się wtrącać.

Jak już znali dzień, kiedy to wydadzą wyrok na Louisa, to przed snem powiedzieli sobie, że to z nich, które obudzi się pierwsze, ma obudzić tą drugą osobę.