Mentionsy

Cień nadziei pojawia się po zeznaniach księdza z koszalińskiej katedry, który twierdzi, że widział Romanę na późniejszej mszy niż pierwotnie sądzono, a nabożeństwo to odbywało się w momencie, gdy według prokuratury kobieta już nie żyła.

Na początku nie wiadomo, co z tym fantem zrobić, ale w końcu decydująca okazuje się być ta pierwsza część, czyli że rozumiał, co robi, a skoro tak, no to może być sądzony.

Sąd bada wszystkie poszlaki, a także wysłuchuje zeznań obu stron.

W październiku 2000 roku przed sądem okręgowym w Koszalinie zapada pierwszy wyrok.

Na podstawie wszystkich zebranych dowodów i poszlak sąd uznaje oskarżonych za winnych zarzucanych im czynów.

Obręczynie składają apelację, natomiast na niewiele się to zdaje, bo Sąd Apelacyjny w Gdańsku podtrzymuje wyrok.

To wtedy Sąd Najwyższy po ponownym przeanalizowaniu akt

Uzasadnienie jest takie, że, cytuję, Sąd nie dysponował pełnym materiałem dowodowym, m.in.

zeznaniami biegłych z zakresu medycyny sądowej, którzy badali ciało zamordowanej.

W 2004 roku wracamy więc ponownie do Sądu Okręgowego w Koszalinie.

Proces bardzo się przedłuża, ponieważ część akt musiała czasowo pozostać w Sądzie Najwyższym.

Równolegle z procesem była tam rozpatrywana skarga złożona przez Anetę, dotycząca, mówiąc ogólnie, opieszałości sądu.

Dopiero po rozstrzygnięciu tego postępowania Sąd Okręgowy otrzymuje pełną dokumentację.

Do sądu trafia list wysłany przez kobietę, która jak twierdzi kojarzy Romanę.

Oczywiście takich osób jest wiele, bo jak wiemy można ją było uznać w tamtych czasach za osobę publiczną, natomiast adresatka listu posiada informacje z nią związane, które mogą okazać się kluczowe dla całego procesu sądowego.

Mimo tego, że ta historia brzmi tak średnio wiarygodnie, to sąd naturalnie podejmuje próbę ustalenia autentyczności listu.

Historia powtarza się również w zakresie apelacji, bo w 2005 roku sąd apelacyjny podtrzymuje wyrok.

Tym razem sytuacja układa się na ich niekorzyść, ponieważ 29 sierpnia 2006 roku Sąd Najwyższy oddala kasację, a postępowanie dobiega końca.

W postępowaniach toczących się przed Sądem Najwyższym oskarżeni raczej nie biorą udziału, natomiast tutaj sytuacja jest trochę inna, ponieważ Aneta, korzystając z przepustki, stawia się na sali sądowej.