Mentionsy

Jest ze mną pan profesor Jan Malicki, historyk literatury.

Gdy zaś nastała kawa i rozeszła się po wszystkich domach pańskich, szlachty majątnej i bogatszych mieszczan, dawa ją naprzód z rana z mlekiem i cukrem, po której pijano, panie redaktor wybaczy, wódkę.

To jest oczywiście czasy Jana III Sobieskiego, bitwa wiedeńska, która oczywiście jest przypisywana cesarzowi austriackiemu, nie Janowi III, ale nie mówmy o naszych sporach z Austriakami, bo toczą się od lat.

My wiemy, że to i tak bez naszego Jana nic by się tam nie zdarzyło, ale i tu dotykamy sprawy kawy.

Jesteśmy tym razem w czasach Jana III Sobieskiego.

bo my oczywiście i słusznie mówimy Jan Trzeci Sobieski i są nasi ludzie w Wiedniu, dbają o kawę, ale gdybyśmy tak spojrzeli troszeczkę wstecz, to zobaczymy, że dla kultury europejskiej, dla smakowania kawy wielką rolę odegrał w połowie XVI wieku Sulejman Wspaniały.

Wyczytałam też, że właśnie Jan III Sobieski i Bogdan Chmielnicki byli wielkimi amatorami kawy.

Jan III Sobieski był człowiekiem, który...

I na przykład Jan Andrzej Morsztyn w roku 1670 bez ogródek napisał tak o kawie.

Także Janowi Andrzejowi bym przebaczył tę straszną wypowiedź.

Jan Andrzej Morsztyn razem ze wszystkimi wielkimi królewskimi insygniami wyruszył do Paryża.

Dzisiaj razem z panem profesorem Janem Malickim przy kawie rozmawiamy o kawie.

Ale wyczytałam tutaj u pana Jana Choćko, zapomniany romantyk, że były te kawiarki,

I teraz Jan Choćko narzeka.

Rok 1795 w drukarni Jana Maja.

Z Etiopii, z serca Afryki, gdzie przypomnę pito kawę już w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą i z Turcji dzięki naszemu królowi Janowi III Sobieskiemu.