Mentionsy

To, jak odbierana jest sztuka, że niektórzy odbierają to w kategoriach skandalu, to jest problem tego, kto to odczytuje.

dyrektora Muzeum Narodowego, który wycofuje to dzieło z zasobów i z prezentacji wystawy polskiej sztuki XX i XXI wieku.

To powiedzmy, to dzieło, które było przedmiotem tegoż skandalu, nazywa się sztuka konsumpcyjna.

Ale żaden z tych ludzi nie był obojętny na jej sztukę.

Nie, nie byli w łaskach, no bo inaczej nie byłoby protestów na ulicy, a ona w takich protestach właśnie brała udział, wykorzystując właśnie swoją sztukę.

Natalia LL skończyła liceum w Bielsku Białej, po czym na studia udała się do Wrocławia, gdzie skończyła tamtejszą Akademię Sztuk Pięknych.

W związku z czym widzimy, jaki to był kunszt sztuki aktorskiej.

Dzisiaj szkoda, ale chyba ten rodzaj sztuki nie należy do grupy takiej bardzo popularnej czy akceptowanej, chociaż oczywiście istnieje.

A więc skończyła szkołę we Wrocławiu, która za jej czasów nazywała się Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Pięknych, potem zmieniono to na Akademię Sztuk Pięknych, ale to jest nieistotne.

Niestety on w międzyczasie zmarł, w związku z czym jej takim przewodnikiem artystycznym w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych był profesor Stanisław Dawski, który otworzył przed nią fotografię.

Są zdjęcia krytyka sztuki, który był jawnie prześladowany przez wrocławską służbę bezpieczeństwa i Natalia LL, tutaj wraz z mężem, miała odwagę wyjść w przestrzeń, postawić te kartony, bo to wygląda jak karton oblepiony tymi zdjęciami tegoż krytyka i pokazać, ja się nie boję.

Konsumpcja, bo zresztą sztuka konsumpcja, a potem sztuka postkonsumpcyjna.

I chcę pokazać takie zdjęcie, które nazywa się Odyn i połączyć tego Wagnera ze sztuką i z przyjaźnią, która tak naprawdę ich obojga łączyła.

Natalia LL to wspaniała artystka, która niektórych tylko prowokowała do tego, żeby jej sztukę nazywać skandaliczną?

Tak, tych, którzy się boją sztuki, boją się sztuki nie dlatego, że jej nie rozumieją, bo mamy prawo nie rozumieć sztuki, tylko boją się, że sztuka coś nam zrobi złego.

Nie, sztuka, każda sztuka patrzy w przyszłość.

Każda sztuka, czy to będą sztuki plastyczne, fotografia, mówi o tym, kim jesteśmy, daje nam do myślenia i robi pewien krok do przodu, gdy my, nie artyści, jakby ugrzęźliśmy w codzienności.

I ja myślę, że może ten wykład pani profesorki Anny Adamus-Matuszyńskiej przyczyni się do tego, że odkryjemy może na nowo jej wspaniałą sztukę, weźmiemy jej albumy, zaczniemy czytać jej życiorys i zaczniemy delektować się tą sztuką, która powinna być ważna zawsze.