Mentionsy

Justyna Nowicka przedstawia historię grupy pięciu, a jej powstania i działalności. Podkreśla znaczenie grupy w polskiej sztuce XX wieku.

Nowicka opisuje charakterystyczne elementy wystawy, w tym motyw zamkniętych oczu, który jest przewodnim dla całej wystawy.

Nowicka wyjaśnia, dlaczego grupa pięciu nie była znana w historiografii sztuki, mimo że istniała 60 lat temu.

Nowicka opisuje proces znalezienia i konserwacji prac grupy pięciu, które były ukryte przez 120 lat.

Nowicka wyjaśnia, dlaczego wystawa jest ważna dla polskiej sztuki i jak powinno się traktować prace grupy pięciu.

Nowicka odpowiada na pytania o ilość prac grupy pięciu i odkryte do tej pory.

Nowicka opisuje charakter grupy pięciu i jej twórczość, podkreślając ich indywidualizm i wpływ na polską sztukę.

Nowicka szczegółowo omawia motyw zamkniętych oczu jako przewodni dla wystawy i jego znaczenie dla twórczości grupy pięciu.

Nowicka opisuje strukturę wystawy, podzielonej na dwie części: indywidualne pokazy i tematyczne wątki.

Rozdział poświęcony Intermezzowi, wystawie poświęconej Witoldowi Wojtkiewiczowi, a także jego indywidualnej wystawie w Paryżu w 1907 roku.

Rozdział poświęcony Mieczysławowi Jakimowiczowi, artyste z grupy pięciu, znanej głównie z małych, czarno-białych prac.

Rozdział poświęcony Wlastimilowi Hoffmanowi, artyste z grupy pięciu, znanej z cyklu portretów i autolitografii.

Rozdział poświęcony Janowi Rębowskiemu, artyste z grupy pięciu, znanej z rzeźb i rysunków.

Rozdział poświęcony Bronisławie Rychterianowskiej, jedynie kobiecie z grupy pięciu, znanej z makatów i czystych pejzaży.