Mentionsy

Piotr, ja na początku chciałabym Cię zapytać o coś takiego, bo zanim przejdziemy do tych Stanów Zjednoczonych, od których jesteś ekspertem, to chciałam Cię zapytać o te teorie spiskowe, bo mówimy o nich dosyć dużo i generalnie na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że ktoś, kto wierzy w jakąś teorię spiskową, że to powoduje jakiś niepokój, no bo wiadomo, jakieś...

Ma taką część, którą wszyscy bardziej kojarzymy, to znaczy właśnie każdy ma prawo do szczęścia, wolności i takie tam szlachetne deklaracje, ale ma też taką część opisową, która mówi, co takiego zrobił król Jerzy Amerykanom, że oni muszą ogłosić niepodległość.

A po stronie republikańskiej, zwłaszcza od czasu nadejścia Trumpa, to myślenie spiskowe jest normą.

Do Trumpa i Kuanonu to jeszcze bym chciała wrócić, ale takie nasuwa mi się też pytanie, bo opisujesz to, bo czasem się zdarza, że rząd Stanów Zjednoczonych, a właściwie bardziej te instytucje rządowe różnego rodzaju, mam poczucie, że trochę wpłynęły na to, że te teorie spiskowe tam w Stanach zaczęły tak pączkować.

No głównie mam na myśli FBI, CIA, te struktury, które generalnie sporo mają za uszami w kwestii knucia przeciwko obywatelom.

CIA to samo.

CIA podawało środki psychotropowe i narkotyki nieświadomym ludziom, w tym własnym agentom.

CIA podawało LSD więźniom, jest dowodem na to, że CIA spiskuje z UFO.

Przepraszam, że przerywam, ale jak przeczytałam to, czego Bill Clinton chciał się dowiedzieć jako najważniejsze rzeczy, to od razu pomyślałam, czego chciał się dowiedzieć Donald Trump, kiedy przyjął prezydenta.

Dobrym filmem, to znaczy jako dzieło filmowe się broni, jest zajmujący, dobrze zagrany, jest taką mieszaniną też celowo fabuły ze zdjęciami czy sekwencjami, które są czarno-białe i trochę wyglądają jak film dokumentalny.

No bo oto najpotężniejszy człowiek na świecie, przywódca Stanów Zjednoczonych, ginie z ręki jakiegoś gościa, przegrywa, który kupił karabin ze sprzedaży wysyłkowej.

I to z tego, co piszesz i z tego, co obserwujemy, to nie jest kwestia tylko internetu i telewizji i tego, że one się chociaż...

Chociaż z drugiej strony to jest trochę, jak się czyta założenia, to brzmi jak żart.

No i to był trochę właśnie też taki komponent religijny był w tym, no bo ten ku, jak prorok czasem coś mówił, trzeba było interpretować jego słowa, one były na tyle niejasne, że to można było sobie, każdy sobie mógł podłożyć co chciał.