Mentionsy

No i to był taki kolejny raz, kiedy prezydent Finlandii, Aleksander Stubb, pojawił się jako...

To zacznijmy od tego, kim jest Aleksander Stubb.

Tak jest, Donald Trump zachwycony, wkomplementował wygląd Aleksandra Stuba kilkakrotnie już.

Natomiast poza tym, jeżeli chodzi o jeszcze pozycję Stuba i to wystąpienie przed ONZ-em,

To wróciłabym jeszcze na chwilę do tej drogi politycznej Aleksandra Stuba, bo powiedział panie profesorze, że on przerwał swoją karierę, po przegranych wyborach zrezygnował z polityki fińskiej.

Jestem ciekawa, co pan o tym myśli, a dodam jeszcze jedną rzecz, że sam Aleksander Stub mówi, że zdecydował się wrócić do polityki, właściwie namówiła go do tego żona po inwazji Rosji na Ukrainę.

Bo to jest bardzo ciekawe, bo kiedy nastąpiła atak na Krym, na Donbass w 2015 roku, Stubi jeszcze był obecny w fińskiej polityce.

Tak, jeżeli mówimy o kontrowersjach wokół Stuba, to to jest jedna z rzeczy, które są interesujące z dzisiejszej perspektywy i jego dzisiejszej roli.

To tu na chwilkę się zatrzymamy, posłuchamy skrótu informacji i wrócimy do tych kontrowersji i stosunku Aleksandra Stuba do Rosji.

Rozmawiamy dziś o tym, dlaczego Aleksander Stub, prezydent Finlandii, stał się fenomenem światowej polityki.

I przerwałam, kiedy mówił pan o kontrowersjach dotyczących Aleksandra Stuba z tej pierwszej części jego kariery, a kontrowersjach dotyczących stosunku do...

No i wypomniał to w trakcie kampanii wyborczej prezydenckiej Stubowi, że wtedy on i jemu podobni byli traktowani i nawet wprost nazywani rusofobami.

Stub był raczej zwolennikiem podejścia takiego, że z Rosją należy zacieśniać stosunki gospodarcze, a zacieśnione stosunki gospodarcze w jakiś sposób przez, nie wiem, osmozę pozwolą przekazać demokratyczne wartości takiego kraju jak Finlandia również rosyjskim partnerom.

Ja niedawno, że przerwę, niedawno słyszałam coś w rodzaju takiego przyznania się do błędu w rozmowie z BBC, kiedy dziennikarz BBC mówił do Aleksandra Stuba, pan teraz mówi, Europo, wyjdź z La La Landu.

To jest taka jedna z fraz, których używa Aleksander Stub, mówiąc, że

No i wtedy Aleksander Stubb odpowiedział, no tak, to był błąd, dziś wiem, że to był błąd.

Do tych relacji z Prawicą jeszcze będę chciała wrócić w ostatniej części naszej rozmowy, ale teraz chciałabym wrócić jeszcze do tego wizerunku Aleksandra Stuba jako takiego Ironmana i zapytać pana o to, jak ludzie... Wielokrotnego Ironmana nawet można powiedzieć.

Ale tak, w lipcu Aleksander Stubbs, przepraszam za kolokwializm, trzasnął kolejnego Ironmana, ale tym razem takiego na dystansie sprinterskim, więc nic to dla niego specjalnego, startując pod pseudonimem.

Fińscy przyjaciele startujący w zawodach w biegach długodystansowych opowiadają, że dosyć regularnie widywali Stuba jako jeszcze jak był premierem Finlandii również biegającego wśród nich nawet pod własnym nazwiskiem.

I na przykład Aleksander Stubb zapłacił dużą cenę, taką wizerunkową i polityczną, kiedy zdarzyło mu się jako sportowemu premierowi w sportowym stroju przybyć na briefing prasowy w 2014 albo 2015 roku to było.

no nie budująca jakiejś bariery w barier osobowość Stuba, no była trochę takim problemem.

Naśród publiczności był Aleksander Stub, który w pewnym momencie włączył się do rozmowy i tak sobie porozmawiali z Sanną Marii, że właśnie trochę w pewien sposób podobnie płacili za swoją młodość, za chęć życia własnym życiem, a nie tylko życiem

dotyka Aleksandra Stuba i że on jednak ma mimo wszystko od opinii publicznej przyzwolenie na to żyć inne poza polityką.

Jeżeli chodzi o Stuba, to ja mam taką anegdotę, którą też opisałem już w tekście dla OKO.press po wyborach, że

W momencie, kiedy jeszcze nie było wiadomo na 100%, że Stubb będzie kandydował na prezydenta, siedziałem w Eduskuncie w fińskim parlamencie i robiłem wywiad z jedną z fińskich posłanek, która w pewnym momencie wstała, serdecznie wyściskała się z przechodzącym Aleksandrem Stubbem.

Rzeczywiście jest tak, że Stubb ma taką bardzo radosną, śmiejącą się twarz.

No a jednak okazało się, że Finowie byli absolutnie gotowi na tę najważniejszą funkcję, funkcję, która przede wszystkim ma znaczenie dla polityki obronnej i międzynarodowej, o czym mówiliśmy, żeby wybrać takiego polityka jak Stubb.

To o tym jeszcze, dlaczego wybrali Aleksandra Stubba i trochę o jego relacjach z prawicą porozmawiamy po skrócie informacji.

Rozmawiamy o fenomenie Aleksandra Stuba, prezydenta Finlandii.

I przerwałam panu profesorowi, kiedy mówił pan o tym, dlaczego, jak rozumiem też pana zaskoczeniu, Finowie wybrali Aleksandra Stuba na prezydenta.

Wrzuciłabym tu moje trzy grosze, bo wydaje mi się, że Stub jest takim...

Natomiast wygląda na to, że to właśnie na warcie Aleksandra Stuba udało się tę umowę podpisać.

skoro dokładnie w tym momencie, w którym specjalne relacje Stuba i Trumpa są na główkach mediów całego świata, ten deal został jakoś zadeklarowany, podpisany.

Trudno nie kojarzyć tego właśnie także z osobistym sukcesem Stuba, który na pewno nie będzie unikał tego typu skojarzeń.

Dobrze, to teraz chciałam chwilę o tym, co zapowiadałam wcześniej, czyli o relacjach Aleksandra Stuba z prawicą i z rządem, który obecnie rządzi, bo czytam na przykład, że to jest rząd...

Czyli coś, co jednak powinno być obce Aleksandrowi Stubowi.

Pod pewnymi względami tak jest, przy czym wiąże się to po prostu z tym, że właśnie Perosu Amalajce, czyli partia Finów, jest po ostatnich wyborach drugą największą siłą polityczną i jest partnerem koalicyjnym KOKOMUS, czyli tej partii, z której wywodzi się Aleksander Stubb.

STUB stara się nie angażować w te bieżące jakieś również wewnątrzkoalicyjne konflikty w odniesieniu do polityki tej wewnętrznej, czyli właśnie na przykład polityka migracyjna, czy też ograniczanie wsparcia dla różnych segmentów społeczeństwa w imię oszczędności.

Aleksander Stub mówił tam tak.

Tak, dzisiaj obserwując tę rzeczywistość widzą, że być może nowym elementem takim budowania również chińskiego soft power jest właśnie granie na reformę ONZ-u i wspieranie wszelkich możliwych inicjatyw, żeby Finlandia była tutaj podmiotowo traktowana i była ważnym, no właśnie jak widać z przemówienia Stuba, być może inicjatorem pewnych zmian w tej polityce globalnej.