Mentionsy

Palantir Technologies, firma założona trochę ponad 20 lat temu, w 2003 roku, przez Petera Thiela, o którym wielokrotnie już Państwu opowiadałyśmy, oraz Aleksandra Karpa, o którym przynajmniej raz opowiadałyśmy przy okazji odcinku o Ukrainie i budowie tych kompetencji technologicznych teraz na Ukrainie.

Faktycznie, z pomocą jednostki Rapid Equipping Force Palantir stworzył narzędzia, które dały wojsku amerykańskiemu takie kompetencje, by szybciej reagować na nowe zagrożenia.

A przynajmniej wydało się realne właśnie Karpowi, który jest szefem Palantira i autorem omawianej dzisiaj książki.

Drugi współautor, o którym wspominałyśmy, czyli Nikolas Zamiska, to jest szef Zespołu Relacji Korporacyjnych, doradca prawny w Palantirze.

Ale też nic dziwnego, bo Aleksander Karp, przypomnijmy, Palantir to naprawdę jest firma bardzo ważna, umocowana bardzo blisko władzy, a w tej książce rozlicza się dość ostro z tym, co stało się z amerykańską sceną technologiczną i naprawdę nie owija w balonę.

Czyli Karp, szef Palantira, po prostu wciąż marzy o przeszłości, a on sam w sobie jest po prostu przeciekawą postacią.

Dzieje się tak oczywiście z powodu Palantira, którego współzakładał, któremu szefuje i którą tą firmę wciąż otacza jakiś taki nip tajemnicy, szczególnie, że już od samego początku Palantir był mocno umocowany w takich właśnie kręgach powiedzmy bezpieczeństwa, bo część jego początkowego finansowania pochodziła z funduszu inwestycyjnego CIA.

I jeżeli Państwo się zastanawiają, to nazwa Palantir oczywiście jest nawiązaniem do Tolkiena, do Władcy Pierścieni i do tych kamieni widzenia sławnych.

Palantirów.

No i to oczywiście ma sens, bo specjalnością Palantira jest technologia uczenia maszynowego, a konkretnie zastosowana do dostrzegania wzorców i przewidywań w oceanie danych.

Znaczy naprawdę Palantir jest przedziwną firmą na tym całym firmamencie Doliny Krzemowej, ale dla Karpa jest właściwie jedyną obecnie taką dużą emanacją tego, czym Dolina Krzemowa powinna być.

No i można by tą książkę potraktować trochę jak taką rozszerzoną promocję produktową, pokowanie produktu, bo Karp oczywiście wplata wątki pokazujące, jak to Palantir od lat jest tym jedynym światełkiem nadziei.

Palantir wygrał tę sprawę.

No więc w tym kontekście to na pewno jest książka, która wychodzi w odpowiednim momencie, w tym sensie, że jasno pokazuje, jakie są ambicje przynajmniej niektórych gigantów technologii, bo jasno widać, że nie tylko Palantir ma takie apetyty, no wręcz przeciwnie, no Zeitgeist jest taki, a nie inny i tak jak powiedziałaś, te chęci i możliwości na współpracę z Pentagonem jest coraz więcej, bo także OpenAI dołączył tutaj przecież.