Mentionsy

Napisała ją Laura Bates i książka ta została wydana przez wydawnictwo Czarne w przekładzie Mariusza Gądka.

Autorka tej książki już w ogóle tak naprawdę, czyli Laura Bates, to jest bardzo ciekawa postać.

W sumie Bates napisała siedem książek na takie tematy około feministyczne, ale nasz dzisiejszy tytuł wyróżnia się tym, że jest stricte o mężczyznach.

Natomiast Bates pochyla się nad pewną bardzo, bardzo radykalną mniejszością, przede wszystkim nad tak zwanymi incelami, czyli mężczyznami, ja bardzo w ogóle nie lubię tego słowa, mężczyznami, którzy żyją w przymusowym celibacie, ale pochyla się także nad tak zwanymi mistrzami podrywu, czyli tymi, którzy sprzedają swoją tajną umów, taką w cudzysłowie tajną wiedzę na warsztatach, ucząc innych mężczyzn, jak wyrywać laski i jak je zaliczać de facto, jakby to się, wszystko się do tego sprowadza.

No i Bates stawia tezę, że incele to jedna z tych społeczności, których siły nigdy byśmy nie poznali, gdyby nie internet.

Tu chyba warto przywołać takie cytaty z tej książki, bo Bates pisze chociażby, że według inceli kobiety są nieustannie spragnione seksu, ale sypią jedynie z najatrakcyjniejszymi fizycznie mężczyznami.

I Bates przytacza niektóre z nich.

Ale już chyba można sobie zarysować, jaki obraz mężczyzn tutaj maluje Bates.

To, o czym pisze Bates, to nie jest tak, że ona nie tylko jako pierwsza zauważyła to zjawisko i to jest zjawisko gdzieś tam skupione tylko na, nie wiem, amerykańskich forach.

Natomiast to, o czym pisze Bates, to jest taka kumulacja tego, co my przeżywamy w takiej bardzo małej skali.

Zatem Bates opisuje mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet jako przestrogę dla wszystkich, żebyśmy jako społeczeństwo osiadomili sobie ich istnienie, bo ich frustracja może skutkować eskalacją przemocy, hejtu, gwałtów i to faktycznie jest tak, że badania łączą

Po trzecie, Bates twierdzi, że ideologia inceli jest takim produktem eksportowym, który to incele starają się przeszczepić wszystkim mężczyznom.

Ale są, to też jest taki argument krytyczny, są takie fragmenty, w których Bates cytuje mężczyzn nawołujących do przemocy wobec kobiet, które te fragmenty naprawdę mrożą krew w żyłach, ale to nie jest jednak tak, że każdy incel albo po prostu każdy sfrustrowany mężczyzna dyszy chęcią odwiatu na kobietach.

No i wreszcie Bates określa się kilkukrotnie jako badaczka, ale tak naprawdę ona jest aktywistką, która działa na rzecz praw kobiet.

Ja bym na pewno też dodała, że jeżeli chodzi o listę czytelników potencjalnych książki Bates, no to po prostu psychologów, zwłaszcza mężczyzn.