Mentionsy

Sporo było tych wypowiedzi prezydenta Trumpa na temat Grenlandii.

Co jest całkiem ciekawe, bo w styczniu 2024 roku Mike Waltz, czyli były doradca Trumpa do spraw bezpieczeństwa narodowego, który został odwołany po tak zwanym Signal Gate, gdzie wyciekły informacje do dziennikarza przypadkiem dodanego do grupy na komunikatorze Signal.

Twierdził, że Grenlandia nie jest ważna z punktu widzenia administracji Trumpa przez kwestię bezpieczeństwa narodowego, tylko ważne są zasoby naturalne Grenlandii, czyli coś, czemu Trump zaprzecza.

No, tak czy siak chciałem cię dopytać właśnie o to, jak postrzegasz jakby rzetelność tej argumentacji, no bo zostaje nam tak naprawdę z tych głównych argumentów prezydenta Trumpa niewiele, może ta złota kopuła, a tak naprawdę pytanie, czy nie jest na przykład ważniejsza ta chęć, żeby być pierwszym prezydentem od dawna, który powiększył po prostu terytorium Stanów Zjednoczonych, prawda?

Unii, przynajmniej tego ramienia wykonawczego w postaci komisji, czyli prawda, ta taka chęć niedrażnienia prezydenta Trumpa i to było widać też przy komunikacji związanej z Wenezuelą, tam też ten komunikat pierwszy, przynajmniej, który ja czytałem, no był taki bardzo rozwodniony, że przyglądamy się, że no stoimy na gruncie prawa międzynarodowego, ale tam nie było takich fajerwerków, takich, że potępiamy to, nie wolno tego robić, że to będzie jakiś tam...

Wiadomo, że operacje te poprzedzały kilkumiesięczne przygotowania, rozpoznanie, natomiast musimy na nią też popatrzeć w kontekście rosnącej obecności wojskowej Stanów Zjednoczonych w obszarze Karaibów i gruźb prezydenta Trumpa wobec reżimu wenezuelskiego, również związanych z możliwym użyciem siły.

do hegemonicznej polityki w regionie, bo niedawno w grudniu administracja Trumpa jednoznacznie odwołała się, ożywiła doktrynę Monroe, która ma swoje początki w XIX wieku, a która była podstawą przekonania o tym, że Stany Zjednoczone mają jakąś szczególną rolę i prawo do dominowania w zachodniej półkuli.

To, że w ogóle administracja Trumpa będzie w ten sposób podchodzić do tego regionu, było widać w polityce wobec państw Ameryki Łacińskiej właściwie od samego początku.

I tutaj też wchodzimy na temat stosunku administracji Trumpa do opozycji.

Z drugiej strony, tak jak ja to czytam i widzę, to ona sprawia wrażenie takiej osoby bardzo uległej wobec tego Trumpa.

z Richardem Grenellem, czyli z przedstawicielem Trumpa do sesji specjalnych podczas negocjacji wcześniejszych i rozmów dotyczących Wenezueli.

Liderzy, okej, no bo wydaje się to po prostu zupełnie nie w ich interesie, to znaczy abstrahując od tego, jak bardzo można być krytycznym wobec reżimu Nicolasa Maduro, no to ten sposób rozwiązania tego problemu wydaje się bardzo kontrowersyjny i jeżeli jakiś polityk państwa tego regionu przeklaskuje takiemu rozwiązaniu, no to dla mnie właśnie jest to zastanawiające, że rozumiem, że można popierać prezydenta Trumpa albo liczyć na to, że on darzy sympatię u danego lidera, no ale

Łaska prezydenta Trumpa na pstrym koniu jeździ, jak wiemy.

Więc najbardziej entuzjastycznie na porwanie, pojmanie Maduro zareagowali najbliżsi sojusznicy Trumpa w regionie, czyli prezydent Argentyny Javier Milley i prezydent Salwadoru Nayib Bukele.